A beira das palabras

AMOR. Poesía: Louis Aragon

2012-02-14T00:00:00.002+01:00

"Il n'y a pas d'amour heureux", Françoise Hardy

Amor, amor, amor...

"Aquel no era yo"

2012-02-12T15:45:00.005+01:00

TRAILER Aquel no era yo from quieneslala on Vimeo.

A curtametraxe 'Aquel no era yo', escrito e dirixido por Esteban Crespo, conta a historia de Paula e Kaney, dúas personaxes -un neno africano e unha muller española- que poderían non ter nada en común, pero que chegarán a unir as súas vidas irremediablemente a través dun disparo. Un disparo que dá vida.

Esta curtametraxe foi estreada días atrás con motivo da celebración que hoxe se fai do DÍA MUNDIAL CONTRA A UTILIZACIÓN DE NENOS E NENAS SOLDADO. Trátase dun envento organizado polas ONG españolas: Fundación El Compromiso, Amnistía Internacional, Save The Children, Entreculturas, Alboan, etc.

Álvaro Cunqueiro. Aniversario (1911-2011)

2012-02-06T20:35:00.005+01:00

Exposición Álvaro Cunqueiro. Aniversario do seu nacemento (1911-2011)

Exposición sobre a vida e a obra de Ávaro Cunqueiro elaborada polos Equipos de Normalización Lingüística do CEIP Galán (Oseiro - Arteixo) e CEIP Fernández Latorre (A Coruña) con motivo do centenario do seu nacemento, que acabamos de celebrar o pasado ano.

Rafeef Ziadah - "Nosotros enseñamos vida, señor"

2012-02-06T18:16:00.008+01:00

PALESTINA
Escoitade este poema

Entrade neste blog de Ciencias Sociais, sempre vos sorprenderá

Sine Nomine

Lembrando a Díaz Pardo

2012-02-06T17:20:00.014+01:00

DIAZ PARDO, SEMPRE

"Popeye, o mariño"

2012-02-04T10:26:00.005+01:00

Open publication - Free publishing - More fun

"Que ques?"

2012-02-02T14:58:00.001+01:00

Aquí tedes outra curta baseada noutro relato de Made in Galiza, neste caso en "Quérote"

Novidades xaneiro 2012: libros, música, cine...

2012-01-30T21:35:00.004+01:00

Lindo agasallo este libro-disco de César Morán sobre Cunqueiro

...e este

"QUE A TODAS LAS BALAS SE LES HAGA DE NOCHE "

www.pacodamas.com/ : (moitos recursos poéticos musicados para descargar)

Moi ben, Ana

Do mellor cine iraniano de agora

Fermosa película, de Rodrigo García, para maiores e adolescentes

Hai que ver esta película algún día. Agora tamén

...e esta

Unha viaxe á Illa dos Mortos

2012-01-23T16:29:00.003+01:00

Co título Unha viaxe á Illa dos Mortos o xornalista, Manuel Gago, achéganos o pasado dunha das illas da Ría de Arousa, Ghidoiro Areoso.

Versión rap do himno de Pondal

2012-01-21T12:01:00.006+01:00

Obradoiro de portugués

2012-01-12T19:24:00.030+01:00

OPS! O PORTUGUÊS SIMPLES.

É o nome do obradoiro sobre a lingua portuguesa, que impartiu no noso centro o pasado día 19 de decembro a profesora Noemí Pinheira ó alumnado de 3º da ESO.

Este obradoiro de cen minutos de duración pretende achegarlles ós rapaces as vantaxes que ten o coñecemento do galego para comprendermos facilmente a lingua portuguesa.

Cunha actividade sobre a canción de Adriana Calcanhoto rematou o obradoiro.

Pero a canción que houbo que escoitar e cantar, a petición do alumnado, foi a popular "Ai se eu te pego".

Déixovos aquí o enlace da parodia que lle fixeron os do programa de Tourilandia da TVG a esta canción:"Ai se me opero". Para irmos abrindo boca cara ó Entroido.

Cine: Boa Música: The Pogues / Feliz Natal Dixital.Brasil /

2012-01-12T11:57:00.034+01:00

Boa Música

The Pogues & Kirsty McColl Fairytale Of New York

Bonita Película

Natal Dixital.Wmv

GUÍA DE LECTURA. NADAL 2011

2012-01-08T22:53:00.013+01:00

Fraseoloxía visual 1 e 2

2012-01-04T16:46:00.002+01:00

Fraseoloxía visual 1 e 2 realizados polo Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela.

Bo Nadal

2011-12-20T15:35:00.007+01:00

A Biblioteca e o Equipo de Dinamización Lingüística deséxanlle a toda a comunidade educativa un BO NADAL.

Un ano máis aproveitamos o traballo do noso compañeiro, o profesor Eduardo Baamonde, para felicitarvos as festas.

"Falar"

2011-12-14T15:50:00.013+01:00

NETmoviola: Falar from Ana Moreiras on Vimeo.

Curta baseada no relato homónimo de Séchu Sende en Made in Galiza.

RESISTINDO

2011-12-12T19:38:00.083+01:00

Hai alternativas! Nada é eterno!

XORNALISMO

http://www.diarioinformacion.com/opinion/2011/11/06/confiar-imposible/1187264.html

http://periodismohumano.com/

Soledad Gallego-Díaz:

http://www.elpais.com/articulo/opinion/quien/le/importa/nombre/elpepusocdgm/20111211elpdmgpan_5/Tes

http://www.diariovasco.com/multimedia/fotos/ultimos/88576-homenaje-semprun-biriatou-0.html Homenaxe a Jorge Semprún

el-roto-lanza-un-artefacto-de-combate-contra-la-crisis El Roto

BLOGUES

http://blogs.publico.es/fueradelugar/ Amador Fernández-Savater

http://www.elboomeran.com/blog/11/vicente-verdu/20/ Vicente Verdú: Antonio López y la muerte...

http://www.blogelp.com/index.php/discurso-de-steve-jobs-tienen ELP (Escola Lacaniana de Psicoanálise): discurso de Steve Jobs (creador de "Apple")

http://loqueevaluacionsilencia.blogspot.com/ ELP (Escola Lacaniana de Psicoanálise)

http://www.blogelp.com/index.php/psicoanalisis-e-izquierda-el-capitalismo ELP
(Escola Lacaniana de Psicoanálise)

VÍDEO

Manuel Cruz, filósofo español. La filosofía en la sociedad actual: "Me conformaría con que fuera capaz de jugar algún papel, esto es, que sirviera para introducir algún tipo de racionalidad y sensatez en una situación que está derivando crecientemente hacia el absurdo, sin más criterio de sentido por parte de quienes tienen poder que el cálculo electoral a corto plazo". http://www.youtube.com/watch?v=HZZoq5e6RqM Las personas del verbo, Manuel Cruz (Pensamiento y reflexión)

Jurgen Habermas, filósofo alemán

Exige el cada día más activo filósofo alemán Jurgen Habermas (http://www.spiegel.de/ international/europe/0,1518,799237,00.html): "Políticos que defiendan que Europa es un proyecto, el proyecto de las generaciones actuales, y que tiene unas premisas que no pueden ser avasalladas".

Agustín Fernández Paz, Premio Iberoamericano SM.

2011-12-10T10:35:00.018+01:00

O noso escritor Agustín Fernández Paz acaba de recibir o Premio Iberoamericano SM de Literatura Infantil e Xuvenil na Feira Internacional do Libro de Guadalajara (México). Na recepción deste galardón pronunciou este interesante dicurso, que leva por título:

LER PARA TRANSFORMAR O MUNDO

Neste discurso, no que cita ó noso inefable Cunqueiro: “O home precisa en primeiro lugar, como quen bebe auga, beber soños", fai un chamamento a unha revolución da lectura para acadar unha sociedade máis crítica, máis democrática, máis xusta e, en definitiva, máis feliz.

Manuel N. Singala "En galego, por que non?"

2011-11-29T16:41:00.015+01:00

O alumnado de 2º de Bacharelato recibiu unha charla de Manuel Núñez Singala sobre as "Simplificacións e prexuízos da lingua galega" o pasado día 22 de novembro.

Un ano máis, o autor de En galego, por que non?, captou a nosa atención co seu relatorio abondoso en exemplificacións útiles para combater os prexuízos lingüísticos e as ideas simplificadas, que afectan ó noso idioma e ós seus falantes.

CULTURGAL 2011

2011-11-28T16:21:00.005+01:00

Máis información en http://www.culturgal.com/

Día Internacional para a eliminación da violencia de xénero

2011-11-24T14:09:00.010+01:00

SHOWBUS. A Nova Normativa

2011-11-22T16:09:00.010+01:00

Non vos perdades este show sobre a "Nova Normativa", que leva por subtítulo "Suceso inaudito nunha parada do Vitrasa". Ademais de reflexionar sobre castelanismos, hipergaleguismos e demais, podemos aproveitar para rir coa interpretación estelar da escritora Iolanda Zúñiga.

A LINGUA SABE A PAN

2011-11-20T20:55:00.021+01:00

Lipdup, ou deberiamos dicir “dobraxe de labios”???
Hai pequenas obras mestras.

Non hai moito, chegou do forno de CEA este do do CPI Virxe da Saleta.
O TEMA: unha versión de Sweet Home Alabama de Lynyrd Skynyrd, que nós coñecemos na versión de Siniestro Total: “Miña Terra Galega”.
A LETRA: Unha idea de Álvaro Cunqueiro.
OS PROTAGONISTAS: os alumnos do CPI.
OS MÚSICOS: Pedro Feijoo e Charly Lincoln que gravaron, mesturaron e produciron nos estudios Muu! de Vigo.
Velaquí o tedes e non resistimos a tentación de poñervos o enlace do xa case histórico “Galegando” ( 2010) que tamén é un dos nosos favoritos …
Que os gocedes!!!

A Lingua sabe a Pan from cpivirxedasaleta on Vimeo

IES PINTOR COLMEIRO "galegando" (pincha aquí)

Parabéns aos autores e actores!!!

Emilia Pardo Bazán, a condesa rebelde.

2011-11-16T20:46:00.008+01:00

Emilia Pardo Bazán - La condesa rebelde from Zenit Television on Vimeo.

RESISTIRÉ

2011-11-16T20:42:00.045+01:00

Linda CANCIÓN para seguir

http://www.youtube.com/watch?v=PJD1zJYT1KQ

(e versión para non aparvar)

http://www.lasexta.com/elintermedio/inicio

Letra orixinal

Cuando pierda todas las partidas / cuando duerma con la soledad / cuando se me cierren las salidas / y la noche no me deje en paz.

Cuando tenga miedo del silencio / cuando cueste mantenerse en pie / cuando se rebelen los recuerdos / y me pongan contra la pared.

Resistiré para seguir viviendo / me volveré de hierro / para endurecer la piel / y aunque los vientos de la vida soplen fuerte / como el junco que se dobla / pero siempre sigue en pie.

Resistiré para seguir viviendo / soportaré los golpes / y jamás me rendiré / y aunque los sueños se me rompan en pedazos / resistiré, resistiré.

Cuando el mundo pierda toda magia / cuando mi enemigo sea yo / cuando me apuñale la nostalgia / y no reconozca ni mi voz./ Cuando me amenace la locura / cuando en mi moneda salga cruz / cuando el diablo pase la factura /o si alguna vez me faltas tú.

Resistiré para seguir viviendo / me volveré de hierro / para endurecer la piel / y aunque los vientos de la vida soplen fuerte / como el junco que se dobla / pero siempre sigue en pie.

Resistiré para seguir viviendo / soportaré / los golpes y jamás me rendiré / y aunque los sueños se me rompan en pedazos / resistiré, resistiré.

ELECCIÓNS 2011

2011-11-16T20:42:00.013+01:00

VOTO EN BANCO, VOTO AL BANCO!

http://blogs.publico.es/fueradelugar/

O futuro é voso, non dos colonizadores nin dos altos estafadores financieiros, non o esquezades, sodes xoves. Entrade noutros espazos

“Por todas partes vemos una rebelión de los públicos y las audiencias, una toma de palabra masiva, una apertura de lo posible, la propuesta de otros temas de discusión y otros modos de hacer. Un nuevo poder social. Se queman distancias que fundaban jerarquías y muchos pueden lo que antes era el monopolio de unos pocos.”

Amador Fernández-Savater, no seu blog. (filósofo, xove, e moitas cousas máis)

"Toca bailar coa negra sombra"

2011-11-15T19:45:00.003+01:00

Discurso de peche da III Asemblea da CGEDNL. Toca bailar coa negra sombra.

O peor incendio que está a padecer Galicia / Galiza é o que se leva por diante a esperanza, afirmaba xa hai uns sábados Manuel Rivas nun artigo do xornal "El País". Máis abaixo, o autor facía unha diagnose perfecta do país na que nos incluía a nós, aos equipos:

Temos un país queimado. Non só os montes de Ourense e algunhas outras bisbarras. Temos queimados os equipos e as equipas. Os equipos de normalización lingüística, por exemplo, eses botan fume por cada poro. E non me estraña. Como vas traballar no ensino oficial a prol dunha lingua, se todo o discurso do poder vai dirixido a descualificar ese traballo, a que a xente interiorice que a súa lingua é unha lingua inútil.(…)

Esa é a situación, a que vivimos e percibimos a xente do ensino e a de fóra del, resumiuna perfectamente. Somos conscientes de que prenderon as lapas na esperanza, mais cómpre apagarllas. Actuar.

Volvo reproducir as palabras do escritor:

O Rexurdimento tamén agromou en circunstancias de desacougo colectivo e cando moitas cousas semellaban perdidas ou en perigo de perderse. O que cómpre, cando un país está queimado, non é apagar a luz e encamalo. Pola contra, éche o intre de levar a contraria, montar un novo Rexurdimento e botar un baile coa Negra Sombra.

Penso que Rivas recolle perfectamente o noso espírito, o da CGENDL. Non podemos encamar tanto traballo normalizador feito ata o de agora esperando que esmoreza ás escuras. Toca bailar coa negra sombra, coller azos e rexurdir. Cómpre que nos esforcemos por manter a esperanza posta no futuro. E o futuro do galego, máis concretamente o do galego no ensino, depende moito da nosa capacidade de resistencia.

Ten que ser posible saír deste foxo no que nos queren enterrar. Foino moitas veces. Outros antes ca nós conxugaron o verbo RESISTIR e por iso estamos hoxe aquí.

Resistimos ataques directos con acusacións falsas, aguantamos a indiferenza que nos pretende anular, soportamos o cansazo que produce todo o anterior e mais os anos dedicados a traballar de balde por unha causa na que se foi avanzando paseniño durante 20 anos e de golpe se retrocedeu moito.

RESISTIR significa evitar que recuemos máis. Para iso cómpre saír da queixa e do lamento e de quedarnos só en sinalar culpables. Resistir é denunciar pero ademais é actuar.

RESISTIR quere dicir que temos que descansar cando cansemos, pero non podemos abandonar o proxecto, a idea, o obxectivo.

RESISTIR non pode ser escudarse en que cada vez temos menos apoios e que a administración que nos creou non cre en nós.

RESISTIR pasa tamén por autoavaliarnos. Analizarmos o traballo feito e aprender dos erros, elaborar críticas construtivas sobre todo o labor normalizador dos últimos anos, e enfocar ben o futuro.

RESISTIR tamén significa non abandonar, non darlle a batalla gañada, iso é o que pretenden, o que lles gustaría, o que están desexando... que nos rindamos, mais non llelo imos poñer tan fácil. Comezamos a sementeira e agora debemos traballar para nun futuro apañar.

Con todo, non buscamos sermos mártires da causa, só esperamos MANTER O ALENTO e ir poñendo o noso gran de area, máis grande ou máis pequeno, co fin de pretender librar a lingua galega dos prexuízos de sempre, da marxinalidade, da escuridade…

Porque RESISTIR ten que ser AVANZAR, apoiármonos uns nos outros, axudármonos, compartirmos e andar. Por iso é moi importante seguirmos tecendo a rede da Coordinadora.

Moitos comezaron a batalla da normalización no ensino hai moito tempo e resistiron ata agora. Outros fómonos sumando máis tarde. E cómpre seguir. Os equipos levamos sementando desde hai 20 anos e moita semente foi prendendo. Se non prendese, non pretenderían queimala. Todo o que se semente de novo desde os equipos e desde a Coordinadora Galega de ENDL será futuro para o galego, será esperanza.

Porque está en xogo o esforzo enorme e a esperanza de toda a xente que loitou pola normalización da lingua no ensino hai 20 e mesmo 30 anos. A xeración de Agustín Fernández Paz, a quen homenaxeamos no acto de xuño pasado, non puido traballar en balde. Está o esforzo, a esperanza e a ilusión de quen botou a andar as coordinadoras comarcais ou dos que o tentaron, con maior ou menor éxito. O esforzo enorme de Xabier no Salnés, de Xepe en Santiago, de Beatriz no Carballiño, de Ánxeles na Mariña, de Paco na Terra de Melide, de Luísa na Coruña, de Xan e Ana nas Terras de Umia, de Ana en Bergantiños, de Manuel en Verín, de Nito en Pontevedra, de Albina no Baixo Miño, de Mabel en Vigo, de Xoán Carlos en Celanova, de Teresa da Terra de Soneira, de Sabela en Quiroga, de Pilar e de todos os que foron mantendo a Coordinadora Leixaprén e de moitos máis…

Con máis ou menos éxito, o esforzo fíxose e a batalla deuse. Reunións fóra de horario nas comarcas, organización de actividades nos centros e nas comarcas, reunións do consello zonal en sábado pola mañá en Compostela… Temos esperanza no futuro do galego e este depende de nós.

RESISTIR significa ILUSIONARNOS, porque tanta resistencia non é posible sen ilusión.

Mirar para atrás para o inxente labor xa feito nestes 20 anos dos equipos e nos dous da coordinadora e ILUSIONARNOS.

ILUSIONARNOS co reto que temos no noso alumnado: o do rural que debe manter a súa lingua e o do urbano que debe achegarse ao galego e adquirir competencias.

ILUSIONARNOS co reto que temos no profesorado e nas familias ao que temos que gañar para unha causa xusta como é a da defensa da nosa lingua.

ILUSIONARNOS con que o galego non sexa unha anécdota na rúa Príncipe de Vigo ou nos Cantóns da Coruña. Ilusionarnos con que o galego siga tendo a mesma presenza en Cospeito, Forcarei ou Trives, mais coa cabeza ben erguida.

ILUSIONARNOS e NON DESALENTAR. Se realmente queremos que a situación do galego no ensino e na sociedade mude, facemos falta todas e todos arredor deste proxecto, fai falta o traballo de todo o mundo. Temos que organizar moitas cousas que algunha, seguro, que nos ha de saír ben.

ILUSIONARNOS mesmo co baile que lle temos que botar á negra sombra.

Á negra sombra que pretende silenciar o noso traballo e que non quere que se saiba que onte organizamos unha videoconferencia reivindicando que o galego tamén vale para a ciencia e nela participaron 6000 alumnos e alumnas de secundaria e 4000 de primaria.

Á negra sombra da administración que pretende afogarnos atacando todo aquilo que nós defendemos.

Á negra sombra do desánimo de compañeiros e compañeiras.

Á negra sombra do cansazo dos membros e coordinadores/as de equipos

Á negra sombra do alumnado e das familias que creron o discurso negacionista imperante.

Porque somos a coordinadora da resistencia, da ilusión, do orgullo do noso e do orgullo do galego. Por iso, desde a pluralidade, imos sumar vontades e esforzos para normalizar, dinamizando, o galego no ensino e na sociedade. En positivo, construíndo futuro para a nosa lingua e transformando a indignación colectiva en creatividade, en ilusión e en esperanza.

IES As Fontiñas
Santiago de Compostela, 5 de novembro de 2011.

MITOS sobre bibliotecari@s

2011-11-13T17:07:00.004+01:00

ANO INTERNACIONAL DA QUÍMICA

2011-11-09T14:23:00.021+01:00

Este ano, o instituto e a biblioteca, poñémonos "científicos".
Deixámosvos aquí un vídeo e uns enlaces a varias táboas periódicas que vos poden ser de proveito.

(pincha aquí para ver o vídeo)
> tres14 - Química

Enlace táboa periódic a

Lien Tableau Périodique interactif "Cité des Sciences"

Link The Photographic Periodic Table of the Elements

II DÍA DA CIENCIA EN GALEGO

2011-11-03T09:31:00.003+01:00

No noso centro celebramos o II Día da Ciencia en Galego e o Ano Internacional da Química con este interesante traballo do alumnado de 3º de ESO, 4º de ESO e Diversificación dirixido polo Departamento de Física e Química, no que se reflexiona sobre as palabras da ciencia.

CINENOUTONO

2011-10-27T19:35:00.048+02:00

Isto non é cine, é só unha imaxe:

“Les orangers du roi”. Versailles.

Todas as películas que aparecen nesta guía CINENOUTONO están na nosa Biblioteca. Pídeas. Pero tamén podes ver outras nas salas do teu entorno: Nader e Simin, unha separación, do director iraniano Asghar Farhadi, director doutra excelente película reciente: A propósito de Elly. Tamén: ¿Y ahora adónde vamos? Título orixinal: Et maintenant, on va où?, da directora libanesa Nadine Labaki.

Parlant de matemàtiques per aprendre’n

2011-10-27T19:35:00.016+02:00

Parlant de matemàtiques per aprendre’n
de Teresa Serra Santasusana

associacio@rosasensat.org

Cunqueiro no seu centenario.

2011-10-21T20:32:00.007+02:00

Cartaz dixital de Álvaro Cunqueiro realizado polo CPI O Progreso de Catoira.

Na nosa biblioteca tamén podes atopar o folleto da exposición "No niño novo do vento", que está a percorrer unha parte de Galicia con motivo do seu centenario e na que se resume a súa traxectoria e obra. Así como unha escolma de dezaseis poemas realizada para esta exposición.

BIBLIOTECA IES DE VILALONGA

2011-10-19T00:07:00.005+02:00

Ola a tod@s:
Como podedes ver, acabamos de cambiar o aspecto do noso blog, esperamos que sexa do voso agrado.
A Biblioteca tamén vai mudando o seu aspecto de ano en ano, intentando adaptarse aos tempos e procurando dar cobixo a tod@s.
A presentación que vos ofrecemos resume un pouco o que somos e ata onde fomos...Este curso 2011-2012 esperamos continuar colaborando cos diferentes departamentos do IES de Vilalonga e ser un lugar de encontro e divulgación do saber.

Biblioteca IES de Vilalonga

View more presentations from salmarieiro

Persépole, agora en galego.

2011-10-09T11:29:00.004+02:00

Este clásico do cómic acaba de ser editado en lingua galega por Rinoceronte Editora.

A nosa biblioteca xa está en marcha.

2011-10-06T22:10:00.008+02:00

A nosa biblioteca dá a benvida a todos os recén chegados á nosa comunidade escolar e invítaos a visitala e participar nas súas actividades.

Estamos xa iniciando as actividades do noso Club de lectura A PRAIA DAS PALABRAS. Este ano con importantes novidades: novos grupos (dous grupos de ESO e un grupo de ADULTOS), novos xéneros (álbum ilustrado, cómic, teatro, poesía) e novos idiomas (francés e portugués).

Achégate e apúntate.

Prensa en galego

2011-10-03T20:47:00.005+02:00

Mirada crítica sobre o sistema educativo.

2011-10-02T11:03:00.003+02:00

Desaparece A NOSA TERRA dixital

2011-09-25T12:11:00.002+02:00

Despois da desaparición da súa edición escrita temos agora que enfrontarnos a outra mala nova para o xornalismo en galego. Esta súmase a outras, que se veñen producindo nestes últimos tempos, como son o peche de GALICIA HOXE, VIEIROS, A PENEIRA e a edición escrita do XORNAL DE GALICIA.

Chico & Rita, cómic e película

2011-09-15T22:15:00.001+02:00

Cuba en estado puro da man de Mariscal e Trueba.

2011-09-15T02:16:00.001+02:00

http://www.box.net/shared/4s2bs3lftqj4gouheze2

2011-09-14T00:00:00.000+02:00

Mª Dolores, en memoria.

Gardamos de ti, Mª Dolores, aquela mensaxe cálida e cómplice que nos regalaches por enviarche unha manadiña de textos. Grazas!

Biblioteca, IES de Vilalonga (Sanxenxo)

11/9/2011

"ARRUGAS", A PELÍCULA

2011-09-11T13:27:00.004+02:00

Adaptación cinematográfica do premiado cómic "Arrugas" de Paco Roca, unha lúcida visión sobre a terceira idade.

Hip hop feminino e galego

2011-09-08T11:22:00.004+02:00

"Teatriños: Homenaxe ó mineral do repolo"

2011-08-18T17:40:00.010+02:00

Little Theatres / Teatriños: Trailer from Stephanie Dudley on Vimeo.

Curtametraxe coa técnica do stop-motion inspirada no poema da canadense Erín Moure de ascendencia galega.

'Homenaxe ao mineral do repolo’

No repolo hai algo de voo aterrado
Algo de ceo
Atrás as ás do repolo, que están dobradas
e sobredobradas para aterralo,
repousan aínda máis ás, pensando no ceo.

Hai algo inconsciente do repolo.

Niso, o repolo tamén ten auga, auga de tormenta,
augas do ceo.
O repolo repleto de líquido.
A súa tapa tormentada que non te desmente.

¡Coidado da cabeza se miras o repolo!
Pensamentos das follas pálidas
cortadas na auga fervida.
Hai algo de votivo
de cansanzo inmenso de mirada nunca acabada no espazo
dunha vida pero dobrada e redobrada e sobredobrada
para tapar esas augas tormentadas
augas caladas
augas augaradas
do repolo compartidas con nós, cos seres.

Retrato escrito de Ana Frank

2011-08-13T10:50:00.010+02:00

Orixinal campaña de promoción da literatura holandesa a través dun libro que por fóra é unha escultura de papel dunha faciana e por dentro unha autobiografía dun autor. A campaña e a dirección de arte é de Van Wanten Etcetera e a obra é de Souverein.

Nesta foto trátase do retrato de Anna Frank. Atoparás máis imaxes en Retratos escritos.

Adaptación cinematográfica de TOKIO BLUES

2011-08-01T20:39:00.010+02:00

Adaptación cinematográfica da novela de Haruki Murakami Tokio Blues

Campaña de promoción da lectura nun metro.

2011-07-14T11:27:00.009+02:00

Campaña de promoción da lectura realizada nun metro de México por Librerías Gandhi a través da obra El puente de Franz Kafka.

ACRÓSTICOS E OUTROS VERSOS

2011-07-09T02:14:00.013+02:00

CREACIÓN DO ALUMNADO DE ESO E BACHARELATO IES DE VILALONGA

(Traballo en colaboración coa Biblioteca do IES Sanxenxo á que tanto amamos)

Soy aquella de cabellos claros

Ojos marrones tirando a claros y

Fuertes, pero suaves manos.

Inesperada en ocasiones

Aunque práctica en las peores situaciones.

Feliz como un pájaro, que entre las nubes vuela

Rozando con sus suaves alas la

Noche en vela.

Antes era insegura, pequeña,

Nostálgica incluso con el paso de un

Día lleno de tiernas

Emociones pasajeras.

Zanjar asuntos era sencillo, y

Flotar en el cielo

Una cuestión de pedirlo.

Entonces no sabía, que en la vida,

No todo era paz y armonía.

Tenía que abrir los ojos y

entender de una vez, que

soy y siempre seré aquella de cabellos largos.

Pienso mucho,

A veces demasiado.

Temo olvidarlo todo,

Revivir el dolor.

Intranquila me siento.

Cuentista soy.

Incluso la felicidad me

Asusta.

Pequeña me siento

En este mundo.

Rendirme no puedo,

Estoy atrapada.

Zafarme no espero.

Dueña de mí misma,

Olvido la realidad.

Me siento inútil.

Incapacitada no estoy.

Niego mi existencia

guiada por un sueño

usurpo la verdad.

Estoy encarcelada.

Zarandeo continuo.

Mientras estudio aprendo

O ese es el objetivo

Nunca pienso ya que razonando

Increíbles cosas adivino

Cosas que ni estudiando

Aciertas, es algo instintivo.

Ámbitos tranquilos sigo frecuentando

Los veranos me siguen gustando

Ante todo busco

Realajarme así sea trabajando

Espero trabajar y de mayor

Zanganear pero no abusando.

Caminndo por la estepa

Estaba yo andando

Sobre la blanda tierra

Abrasada por las llamas

Rocas por temblores deshechas

Hechas añicos reducidas a polvo

Soplando fuerte el viento lleva

Tan alto que en el cielo

Entre nubes blancas espera

Volando hacia el monte

En donde siempre suenan

Zumbidos de pequeñas abejas

Palabras que significan algo

A min quérenme describir

Tamén debo dicir,

Resultará bastante complicado.

Ira sinto cando me enfado,

Curiosidade por aprender,

Inqueda se non sei que facer,

Alegría en canto me levanto.

Felicidade gústame sentir

Ó estar coa miña xente

Ninguén consigue que me contente

Tanto como cando me fan rir.

Aquí remata esta descrición,

Non sei canto ten de ficción

De cabelo longo e loiro,

Interesante á hora de darse a coñecer,

Elegante nas súas maneiras,

Grazoso ao estar cos amigos e

Obediente coas persoas maiores.

Fanático dos deportes,

Especialmente do fútbol.

Riguroso nas accións arbitrais, pero

Nobre cos compañeiros e cos rivais.

Atractivo para as raparigas, inda que

Non para todas.¡Claro está!

Despaciño vou,

Escribindo este acróstico e

Zigzagueando as letras máis complicadas.

Fago cousas

E logo arrepíntome, pero sei

Recoñecer cando erro.

Non son nada tímido,

Aínda que un pouco reservado coas persoas que

Non coñezo. Polo

Demais, son un bo rapaz que

Está andando e

Zarandeándose pola corda de 1º de Bacharelato.

Verónica chámome,

Estudiosa son,

Rideira sempre estou,

Optimista intento ser

Nervosa póñome.

Inxenua parezo.

Calada? Nunca falo.

Atenta coa xente.

Seria nunca estou,

Un pouco aloucada.

Enérxica sempre fun,

Intelixente son.

Rústica sempre serei.

Ondulado teño o cabelo

Negro non, non o teño.

Uns ollos azuis ceo

Ñ!

Entusiasmada pola vida

Zurda non son, diestra si.

Sabedes xa quen son eu

Adoro el verano e ir a la playa

Me encanta la brisa del mar cuando

Azota mi cara

Nado entre las olas

Del mar

A pesar del incierto horizonte.

Casi puedo saborear el

Amargo caer de las hojas que

Sigilosas son empujadas por el viento y suponen el

Adiós a mi sueño forjado durante el

Largo y ya pasado verano.

Aunque busco esa salida

No encuentro el camino que me lleve

A algún lugar lejos de todo, del

Bachillerato largo y duro, del

Estrés de todo un curso y de las

Lágrimas derramadas por la impotencia.

Alguien me dice que puedo, pero

Luego se ve interrumpido el soñado

Viaje hacia un futuro brillante.

Alguien me dice que puedo, pero se

Repite el pensamiento negativo, la

Esperanza yace en ningún sitio, en una

Zona de mi interior que no conozco.

Nuria é o meu nome

Universitaria, o meu futuro

Rencorosa, un defecto

Intelixente, unha virtude

Así son eu, Nuria.

Riseiro é omeu carácter

Escuros, os meus ollos

Daniel, o meu primo

Rodríguez, o noso apelido

Ir ao cine, a miña afección

Gústame ir de compras

Uterque,a miña tenda

España, a mellor selección de fútbol

Zapatos (os)? Son a miña debilidade.

Perguiceira no sofá

Inconstante ás veces

Ñu chámanme

Estudosa cando mo propoño

Interesante a miña personalidade

Rosa a miña cor preferida

O verán a estación que máis me gusta.

Son unha rapaza

Alegre e con graza

Río todo o día.

Ás veces intelixente

Ideal dime a xente.

Doce e serea

Orgullosa de min mesma

Penso coma unha nena,

Atenta, feliz e fría

Zurda e con apatía.

Odio e poesía

Amable son,

Louca estou,

Bailando todo o día

A miña forma de vida.

Facendo esta poesía,

Dígovos a miña filosofía:

“Estar feliz e sorrindo

Zapateada en calquera sitio

Longos cabelos negros, con

Ondas suaves nas súas puntas

Revoltos sempre polo vento,

Enredados sobre os ombreiros.

Na miña cara hai algunhas pencas,

Adornando as miñas fazulas,

Debaixo dos meus ollos verdes.

O meu carácter é difícil,

Ás veces imposible

Mais se quero podo ser

A rapaza máis boa do mundo.

Resumindo, eu son unha

Adolescente de dezaseis anos

Leda de ser como son.

Son unha rapaza morena, e

Ao carón do mar non vivo.

Moitas amigas teño.

Aínda que algunhas son mellores ca outras.

Nunca as olvidarei.

Tímida eu son, aínda que

Hai veces que non o parece.

Agora a fecer un acróstico estou.

Debuxar é a miña afección.

Italia gustaríame visitar.

Ao fútbol gústame xogar.

Zafo de que non me queiran fichar.

Dando pinchos eu estou,

Un día si e outro non.

Rindo a gargalladas estou

Aínda que

Non sempre contenta vou.

Lonxe do mar non vivo

Uvas preto de min hai

Celebro cada mañá que sae o sol.

Istoprovócame un sorriso.

Alí onde vou sempre estou rindo.

Onte un partido fun xogar

Todo mundo me veu a animar

Esperaba un gol marcar

Rindo a gargalladas o había de celebrar

Onte pasei un día xenial.

Teño os ollos verdes coma un prado

Os meus cabelos lisos

Rodean a miña cara

Resplandecen de alegría

E se me teño que resumir nunha oración:

Sempre estou rindo, non me vai o de chorar

Alba eu son

Leas eu non monto

Ben a gusto en Vilalonga estou

Amigos teño.

Gústame debuxar

Andar en bicicleta tamén

Nadar é unha afección

Durmiñeira non son

Afeccionada ós libros si

Raro que non sexan fantásticos.

A rir non ando moito.

Moi tímida eu son

A miña pel é branca

Roldo o 1´60 m. de altura

Teño o cabelo escuro

Incribles ollos grandes.

Neles mestúranse dúas cores,

En principio verde e logo marrón.

Zafo de que non teñan máis ou serían multicolor.

Dou pasos para chegar ao ceo

Ando amodo para non equivocarme

Vou pensando naquela persoa

Invade a miña mente revolta

Dándome esperanzas toda a vida

Guerra e batallas na miña cabeza

Unha e outra vez pensando en ti.

Ilusión dásme todos os días.

Mares de palabras gustaríame amosarche.

Invádesme coas túas miradas

Linda bolboreta miña.

Ven conmigo meu amor.

Achégate ao meu lado rapidiño

Zancadas dou achegádome xunta túa.

Quen es linbda princesa?

Ulo teu perfume de rosas.

Esquézome de todo o que pensaba

Zas!, faime todo o corpo.

Cando me levanto desexo verte.

Aférrome á almofada pensando que es ti.

Rompo a chorar da alegría.

Renazo,outra vez volvo á vida.

Os recordos céganme.

. Irrealista,

No soy lo que tú esperas.

Épocas pasadas busco.

Soy un espíritu

Condenado a la eternidad,

Atrapado en este mundo.

Mi alma espera

Impaciente el fin.

¡Ñoñerías!, piensas.

Acaso, ¿me engaño?

¡Para qué fingir!

Abandonado estoy,

Dios me cerró las puertas.

Ídolos no procuro,

No me darán la paz.

Jamón como todos los días

¡Oh, qué bien sabe recién cortado!

Será porque lo compro en el Día

Este es el mejor que jamás haya probado.

Cuando lo corto me lleno de Alegría

Aunque también me gusta guisado

¡Rodaballo con jamón de Almería!

Lo mejor es comerlo de un bocado

O cortado en cuadros

Solo de pensarlo, deseo que llegue el medio día.

Recuerdo, que el año pasado,

Olía a jamón en toda mi villa.

Desde aquel día afortunado,

Rodeado por cochinillos asados,

Intuí que el jamón mi vida había cambiado.

Girando alrededor del Jamón

Un día se lo dejo a un rumano.

¡Engañado! ¡Malditos bastardos!

¡Zorro! ¡Me lo ha robado!

Me voy a mi casa desolado.

Estuve llorando un año,

Inventando una manera de recuperarlo.

¡Si muero, lo haré intentándolo!

Sorriso doce, pícara e inconfundible,

Orgullosa, ás veces irónica.

Fonte de alegría incontrolable.

Impulsiva, ás veces romántica.

Alma curiosa e afable.

Temperamento corre polas miñas veas,

Oleaxe de pensamentos infindos,

Raio de luz que apague as miñas penas,

Radiante ilusión desprenden os meus suspiros,

Soños en esencia que non caen no olvido.

Fríos resplandores

Escenas amargas

Recordos concretos

Non podo esquecelos.

Alentos xélidos

Negacións afirmadas.

Días pasados

Estrelas escintilantes

Zafiros no ceo

ADOLESCENCIA

Laio de xuventude no rostro,

Amencer de novas sensacións;

Unánime impulso tolo

Replicando á razón.

Adolescente viveza,

Fervor dos desexos.

Recendo de vida na alma,

Enmarcado goce,

Inconscientes actos.

Guía de primeiros errores,

Estraña cabeza,

Incomprensibles ansias de soñar...

Riqueza envexada por

Outras que a deixaron atrás.

Graza da inocencia perdida,

Onde antes habitaba.

Nó de impaciencia na gorxa,

Zurdo sentido de nacermos

Ante a ollada ó mundo.

Loucura convertida en

Enredo de cada segundo.

Zunida felicidade pasaxeira.

Novos premios para a ciencia no IES de Vilalonga

2011-07-09T01:29:00.014+02:00

“FEIRA DE CIENCIAS”

PREMIOS

Alumnado do IES de Vilalonga premiado na “FEIRA DE CIENCIAS” organizada polo Departamento de Física e Química e que contou co apoio da Biblioteca.

Premios á mellor calidade científica e técnica concedidos pola Biblioteca:

1º PREMIO, dotado con 80 €, “Tren magnético” / 4º de ESO-A:

FÁTIMA VIÑAS CASTRO

MÓNICA ÁLVAREZ GORDO

2º PREMIO, dotado con 60 €, “Pila con limóns” / 3º ESO-B:

MARCOS BOUZADA BOUZADA

JESÚS LEIRO LORENZO

ACCÉSIT, dotado cun lote de libros, “Biografía de Edwin Hubble” / 1º BACHARELATO-C: á mellor biografía de científico:

ALEJANDRO PRIETO VIDAL

“FEIRA DE CIENCIAS”

PREMIOS

Premios á mellor calidade científica e técnica concedidos polo Departamento de Física e Química:

3º PREMIO, dotado con 50 €, “Freos eléctricos” / 4º ESO-B (DC):

JOSÉ CARLOS RODRÍGUEZ MEIS

BERNABÉ VARELA FARO

PREMIO DO XURADO á xove promesa (participación voluntaria), dotado con 50 €, “Cama de cravos” / 2º ESO-A:

SANTIAGO GARCÍA VILLAR

MARCOS SOUTULLO GONZÁLEZ

PREMIO FAVORITO DO PÚBLICO, dotado con 75 €,

“Canón magnético” / 3º ESO-A:

IVÁN ABALDE MORAÑA

ÁLVARO TORRES BARBEITO

ADRIÁN ROSAL PADÍN

Coñecémonos?

2011-07-04T09:29:00.008+02:00

Protección de menores en redes sociais e chats.

COMUNICADO DA RAG ante a desaparición de GALICIA HOXE

2011-07-04T08:18:00.001+02:00

O peche de medios de comunicación, un empobrecemento colectivo

A Coruña, 30 de xuño de 2011

Perante o peche de Galicia Hoxe, xornal de información xeral, escrito na súa integridade no idioma galego, a Real Academia Galega considérase na obriga de expor ante a opinión pública e as institucións de Galicia unha chamada de inquietude, alerta e responsabilidade:

1. O devandito peche de Galicia Hoxe non é un feito illado, senón que vén precedido da desaparición doutros medios do espazo de comunicación en galego, sinaladamente o xornal dixital Vieiros e as revistas A Peneira e A Nosa Terra, de información xeral. Todos eles, algúns dos poucos e principais vimbios que termaban dun espazo de comunicación na lingua propia de Galicia.

2. Estamos, pois, ante algo máis que un síntoma preocupante ou que un "dano colateral" producido como efecto da crise económica. A concorrencia de peches ten a dimensión dun devalo brutal, dunha catástrofe no espazo da comunicación, que afecta á supervivencia e espallamento do idioma de Galicia, que limita a imprescindíbel pluralidade nunha sociedade democrática, que supón unha perda empresarial e empobrece e pon en precario, aínda máis, a situación dos profesionais e traballadores no eido xornalístico.

3. Os bens e medios de comunicación son un elemento basilar no uso público dunha lingua e a historia da normalización do galego a través dos xornais ofrécenos unha cartografía na que nos situar no mundo. Porque os medios de comunicación son un baremo decisivo para medir o estado xeral dunha sociedade, do seu apagamento ou da saída á luz. Cando un xornal se silencia, cando son varios os que se acalan, é a sociedade e o país enteiro o que pode ficar ermo, sumido nun foxo histórico anacrónico, sen pulso de liberdade.

4. As institucións públicas, e nomeadamente o Goberno galego, non poden quedar pasivas ante este devalo, que ten tan graves consecuencias en todos os eidos, no futuro lingüístico e cultural, mais tamén no social, empresarial e dos dereitos democráticos. O Goberno galego, co resto das institucións políticas, non pode adiar máis as súas responsabilidades. Ten que desenvolver e regular de xeito transparente as obrigas que se derivan do Estatuto de Autonomía, da Lei de Normalización Lingüística e do Plan xeral de normalización da lingua galega, que declara explicitamente como un dos seus obxectivos o de iniciar un proceso de incremento anual e constante do uso do galego nos medios de comunicación públicos e privados que supere a actual situación de marxinación e de confinamento no eido cultural. As prestacións, a publicidade, as subscricións, e outros recursos públicos, deben distribuírse con rigor e xustiza, de xeito claro e con supervisión de organismos independentes, tendo en conta sempre, como un valor engadido, o apoio ao uso do idioma galego. Por ser unha esixencia legal democrática, ao estar nunha desigualdade de condicións históricas.

5. A RAG, tal como fixo no 2001, co texto "Propostas da Real Academia Galega ao Goberno e mais ao Parlamento de Galicia", elaborará un novo informe que afonde nas causas e posíbeis solucións ante o devalo do espazo da comunicación en Galicia.

"A santa paciencia dos mestres"

2011-07-01T21:16:00.008+02:00

A santa paciencia dos mestres de Galicia
MANUEL RIVAS 01/07/2011 EL PAÍS

Estamos de paso nunha casa de comidas dunha vila galega. É a hora de xantar. Hai un televisor ao fondo, moderno, de plasma, o que lle dá á sala de comedor un xeito de cinema comentado. Todo transcorre nunha atmosfera de tranquilidade, aínda que as máis das noticias sexan inquietantes e indixestas. Mais xa estamos afeitos a esgazar as dúas funcións, de tal xeito que podemos compatibilizar o pracer no padal co abraio mental. Nas diferentes mesas, os clientes comen en silencio ou falan do seu. De súpeto, todo cambia. A noticia en televisión dunha protesta do profesorado galego contra o incremento de horario lectivo, as imaxes dunha manifestación multitudinaria dos mestres, provoca os comentarios en voz alta e alporizados de varios comensais.

O que está a pasar en Galicia é algo insólito: encirrar a poboación contra os mestres
-Non queren traballar, eses langráns!

-Aínda han de pedir máis vacacións!

-A eses púñaos eu a cavar gabias!

A maioría, hai que dicilo, cala. Seguramente pensan outra cousa, mais calan. Seguramente é a actitude máis intelixente, pois os outros están no transo de bourear, de exercer o poder decibélico. Así que nese intre o discurso dominante na sala era o da reprobación e condena dos mestres. Non só iso. O desprezo cara á xente que traballa no ensino. Non un desprezo calquera, senón un desprezo rancoroso, emitido polo son que produce a maquinaria do odio. Ademais de atragoárseme os berberechos, penso que hai días en que seria mellor saír da casa cuns algodóns encerados nos oídos.

Os manifestantes levan a figura cómica dun cabezudo. Ten certa semellanza co conselleiro de Educación. Esa imaxe, tamén na distancia, desdramatiza o ambiente. É o que ten a sátira. Que actúa de catarse. O certo é que as voces feroches amansaron, e entón oíuse unha que pairou livián na cargada atmosfera.

-Teñen o seu mérito, que terman dos rapaces!

Ao que seguiu outra un pouco máis punzante, retranqueira.

-Cando non dos pais, que son peores!

A min gustaríame engadir algo:

-Termar terman de todo!

Pero calei. Por covardía. Polos berberechos atragoados.

O meu proceso mental foi o contrario ao dos cabreados cos mestres, que logo foron recuando. Eu anoxeime despois. Cando xa pasara a regueifa e morrera o conto. Teño esa rareza. Que me alporizo cando estou só. Adoita pasarme o que os franceses chaman l'esprit de l'escalier [o espírito da escaleira]. Que me lembro máis tarde, a deshora, do que debería ter dito. E entón falo só. Polemizo comigo. Vou á procura do espírito da escaleira. Escribo un artigo coma este. A dúas voces. A da perplexidade e a carraxe.

Fun criado no respecto ao mestre. Se cadra coñecín mestres, persoas concretas, que non merecían ese respecto, mais toda a humanidade que me arrodeaba, meus pais, meus veciños, todos me transmitiron o respecto á muller ou home que daban escola. Non era un respecto dócil. O respecto é diferente do servilismo, da docilidade. En realidade, o que a min me transmitían era o respecto poño coñecemento, pola aprendizaxe, pola curiosidade de pescudar no descoñecido, de avanzar contra a ignorancia. Era un respecto que atravesaba os tempos, as xeracións. No fondo, unha herdanza republicana. Porque o pobo sempre intuíu que o coñecemento, e o libre pensar, era a verdadeira conquista do pan.

O que está a pasar hoxe en Galicia é algo insólito. Un despropósito que supera o impensábel nunha democracia. Nin remontándose ao país imaxinario de Sopa de ganso, o filme dos irmáns Marx, encontraríamos algo semellante relativo á educación. O de encirrar a poboación contra os mestres. Contra o profesorado. O dar pábulo e amplificar falsidades, dando a entender que os ensinantes son unha especie de estamento privilexiado, nugalláns que non dan un pau a auga, ou tratándoos como unha xunta de bois preguiceiros aos que cómpre aguilloar con medidas penitenciais.

Pero, que absurdo é este dunha Administración que en lugar de afortalar o ensino, o espazo basilar do futuro, o que fornece é o descrédito dos ensinantes?

Os ensinantes viron recortados os seus soldos. Uns salarios que xa son moi inferiores aos da media europea. Os centros de ensino público en Galicia veñen sufrindo unha continua poda orzamentaria, de tal maneira que grande parte das moitas actividades extras que se desenvolven son por mor do voluntarismo e o esforzo non retribuído do persoal da ensinanza. As bibliotecas escolares deberían ser o corazón dos centros. Pois ben. Coñezo bibliotecas e clubs de lectura moi activos que só existen grazas aos mestres que os fan posíbeis cun traballo nunca contabilizado.

Falando de contar horas, o bo mestre, que son os máis, traballa todo o día. Cando non a noite. Quen coñeza ese mester de ensinar sabe da entrega que require en horas de formación, de preparación de clases, de corrección de traballos e probas, de atención persoal a estudantes con problemas. O incremento de horario lectivo que está a provocar as protestas no ensino foi unha medida de corte disciplinario, unilateral. Fora cal fose a intención, os responsábeis semellan ignorar que os recortes salariais non poden ir agravados por un clima impositivo, arbitrario, sen pontes de diálogo e negociación. A auctoritas é algo que os demais conceden polo valor de quen a merece. Non se impón co cimbrar da vara de mando.

O espazo do ensino é o espazo do diálogo. Da palabra. Do pensamento. O berce da liberdade. Mais construír ese espazo esixe sutileza, grandes depósitos de esperanza e unhas condicións de confianza básica. É un traballo delicadísimo. De primeira liña de risco. E de enorme paciencia. O bo mestre ten de ser, dalgún xeito, da madeira de Kevin, aquel santo irlandés que estando en Glendalough, un lugar montañoso do condado de Wicklow, estricou os seus brazos para erguer unha pregaria ao Ceo, e entón apareceu un merlo e pousou nel. Nun dos brazos. E ao merlo aquela póla pareceulle boa e chamou pola merla e decidiron construír alí o niño. Puxeron os ovos, medraron as crías, e un día botaron a voar. E só entón, só nese intre, san Kevin baixou o brazo.

Os gobernantes pasan. Hainos que deixan semente. E hainos que deixan un ronsel de fume. Dos peores fumes, o fume que procede da síndrome de burn-out. Dos ensinantes queimados.

GUÍA DE LECTURA, VERÁN 2011

2011-06-28T18:56:00.020+02:00

Déixase de publicar GALICIA HOXE

2011-06-28T09:44:00.004+02:00

A OPINIÓN DO DIRECTOR
A sangue frío
CAETANO DÍAZ

Só lle tiñamos medo a que nos caese o ceo enriba e durante dezaoito marabillosos anos fomos unha tribo irredutible que manteu ergueita a bandeira na que está bordado o ADN deste bendito/maldito país noso, co idioma como fío condutor. Hoxe remata a aventura do Galicia Hoxe, orgulloso herdeiro d’O Correo Galego, afogado pola crise, esnaquizado polo desprezo institucional aventado dende o Goberno que preside o señor Núñez Feijóo, aplastado polo autoodio dunha sociedade civil afeita secularmente a manter unha relación paranoica cos seus propios sinais de identidade.

Se o gran libro da Historia lle dedica unha liña -que llela dedicará- ao proxecto máis ambicioso en favor do galego sostido por unha empresa privada, dirá, con total seguridade, que o GH naceu con Fraga, viveu co bipartito de Touriño e de Quintana, e morreu con Feijóo. Quen tivo a honra de dirixilo -baixo o paraugas protector de Feliciano Barrera, co apoio xeneroso e titánico de José Manuel Rey e cun equipo exemplar de profesionais-, pode dicir algo máis, igual de certo, malia que espido da asepsia dos historiadores: Galicia Hoxe deu os seus primeiros pasos cando a era Fraga agonizaba, e o gran patrón da dereita practicou con nós unha política de permisividade, de ‘laissez faire’, que lle deu osíxeno ao proxecto, logo dos anos de hostilidade contra O Correo Galego.

A etapa dourada vivímola co bipartito, sobre todo porque con Touriño e Quintana chegaron o respecto e unha liberdade descoñecida até entón no universo dos medios de comunicación. Abriuse, tamén, a billa das axudas institucionais -nada que ver coas inxeccións dos gobernos catalán e vasco a proxectos semellantes, pero si unha esperanzadora viraxe na política de defensa do galego- e aproveitamos os catro anos de bonanza para desenvolver un periodismo fresco e independente.

Coa chegada a Monte Pío do ‘señor das tesoiras’, no GH comezamos a escribir a crónica dunha morte anunciada. Consúmase hoxe -mentres o señor Núñez Feijóo entrega ufano as medallas Castelao, simbolo de galeguidade- o asasinato a sangue frío, con aleivosía e a pleno sol, dun periódico crítico, pequeno como a aldea de Astérix e grande no tratamento das noticias coas únicas armas da veracidade, da honestidade e do compromiso con Galicia.

Sei ben o que dirá o ‘señor das tesoiras’: Galicia Hoxe pecha porque a sociedade o deixa morrer, porque non vende o suficiente para ter unha conta de resultados equilibrada. Amén, señor presidente, pero con esa regla de tres ten vostede que comezar a desmantelar -se é que non comezou xa, que barrunto que si- o tecido produtivo deste país tan pequeno como o GH, con Citroën, a nosa primeira industria, á cabeza e metendo no saco das empresas improdutivas a mesmísima CRTVG. Porque nin unha nin a outra poderían sosterse sen as xenerosas subvencións dunha Xunta que utiliza con arrepiante impunidade a lei do funil.

É tan certo que o GH non conseguiu lectores suficientes para se soster como certo é que ningún periódico en Galicia podería vivir só dos seus lectores. A oportuna reflexión do analista Manuel M. Barreiro ofrece luz para quen queira ver: "En Galicia hai milleiros de persoas que, sobre a importancia dun medio en galego, viven en permanente estado de necesidade, pero non dan o paso ao estado de compromiso co sostemento de ningún medio en galego crítico. Somos os lectores os que temos que soster os medios críticos e alternativos, Polo de pronto, apoiando os existentes, dándolles audiencia e contribuíndo economicamente ao seu sostemento".

É dolorosamente obvio que iso non ocorre, así que misión cumprida, señor presidente, pero non se agoche baixo o paraugas das leis do mercado: Galicia Hoxe desaparece porque vostede camiña diante pola corredoira do autoodio, Galicia Hoxe desaparece porque o seu Goberno lle pechou con estrondosa hostilidade as axudas que alegremente reparte noutras leiras mediáticas, Galicia Hoxe desaparece porque non estamos dispostos a dicir que chove cando o que fan e mexar por nós.

Só unha reflexión máis: coa morte do único diario en galego morre tamén un pouco do ADN de Galicia, e tampouco niso andamos como para tirar foguetes. Hai poucos días, presentouse un libro da Universidade de Salamanca, no que participou o profesor da USC Xusto G. Beramendi, que revisa o concepto de identidade nacional no senso de que, xunto co Estado, a xeran a sociedade civil, as institucións e os medios de comunicación. Quizais na ultraliberal Xunta do ‘señor das tesoiras’, nese equipo de demolición (o mestre Beiras dixit) onde falar de identidade nacional é case como mentar o demo, respiren hoxe aliviados co peche dun periódico en galego e, sobre todo, galego.

Mátanos a sangue frío, don Alberto, pero saiba que o sangue quente das familias dos dezanove profesionais que hoxe van ao paro estará sempre aí, lembrándonos que a pluralidade informativa está de loito en Galicia, e saiba tamén que a Historia alumará con cegadora claridade e con exactitude o rol que cada quen desenvolveu neste tan minúsculo como nada pueril episodio. Mentres ese día chega, a todos, boas noites e boa sorte.

Nota

Agradecemos as condolencias dos bos e xenerosos, pero afórrenas para mellor causa. A nosa dor é privada e as nosas feridas, tamén. A familia non recibe. É tempo de silencio.

FEIRA DE CIENCIAS IES DE VILALONGA

2011-06-23T20:43:00.001+02:00

Os alumnos do IES participaron nun proxecto de investigación e experimentación dirixido polo departamento de Física e Química que culminou coa exposición e presentación de traballos, durante unha semana, na Feira de Ciencias.
Os proxectos máis destacados foron premiados pola Biblioteca e o Departamento implicado. Foi moi loable e dunha enorme satisfacción a participación e o interese do alumnado. Un acontecemento rico e extraordinario.

Exposición: "Ser lingua non é fácil"

2011-06-18T10:06:00.008+02:00

Durante este derradeiro trimestre do curso contamos no noso centro con esta interesantísima exposición realizada na EOI de Ourense, que nos cedeu o sindicato SETG.

20 ANOS NORMALIZANDO NO ENSINO SECUNDARIO

2011-06-18T09:53:00.010+02:00

Neste vídeo recréase unha mostra do traballo no ensino secundario dos Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística.

É un traballo que foi proxectado no acto "1991-2011 Vinte anos dos Equipos de Normalización e Dinamización Lingüística", celebrado no Museo do Pobo Galego o 4 de xuño de 2011.

Coordinadora Galega de ENDL.

Entrega de premios do VII Certame Literario do IES DE SANXENXO

2011-06-14T23:24:00.005+02:00

Entrega de premios VII Certame Literario IES de Sanxenxo on PhotoPeach

MÁIS PREMIOS!

2011-06-13T12:53:00.014+02:00

Alumnos do IES de Vilalonga premiados no VII Certame Literario do IES Sanxenxo

Parabéns por tan queridos, tantos e tan bos premios!

Ninguén se quería ir do festival, tampopuco Neira Vilas.

ESO

LUCÍA OTERO TORRES

SAMANTA DÍAZ DURÁN

ALBA GÁNDARA MARTÍNEZ

DAVID GÜIMIL VÁZQUEZ

SOFÍA FERNÁNDEZ FUENTES

MÓNICA ÁLVAREZ GORDO

PATRICIA PÉREZ DOMÍNGUEZ

BACHARELATO

LORENA DO AMARAL ROSAL

ALBA FERNÁNDEZ REY

SARAI DOPAZO AROSA

VERÓNICA SUEIRO NÚÑEZ

ANNABELLE ÁLVAREZ GUTIÉRREZ

AMANDA CASAL LORES

DIEGO FERNÁNDEZ FERNÁNDEZ

PATRICIA LÓPEZ FONTÁN

CÉSAR ESTÉVEZ BESADA

NURIA RODRÍGUEZ PIÑEIRO

Vídeo-homenaxe "Memorias dun neno labrego"

2011-06-09T14:24:00.010+02:00

O alumnado do Club de lectura e de diversificación participou nesta gravación de vídeo que homenaxea o libro de Neira Vilas, Memorias dun neno labrego.

Durante a actividade recitaron anacos literais deste libro e relataron as distintas aventuras que lle acontecen a Balbino.

Exposición CASTELAO na nosa biblioteca

2011-06-07T19:21:00.010+02:00

Durante este derradeiro trimestre contamos cunha exposición de Castelao na nosa biblioteca. Esta exposición é obra do noso compañeiro, o profesor André Fernández.

Entrega de premios literarios do IES Sanxenxo

2011-06-07T11:05:00.018+02:00

HAI MOITOS PREMIOS!

Entrade na súa páxina:

http://bibliotecaiesanxenxo.blogspot.com/

A insoportable levedade das bibliotecas escolares galegas

2011-06-07T09:46:00.009+02:00

7/6/2011

A Biblioteca do IES de Vilalonga tamén fai seu este documento:

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

A insoportable levedade das bibliotecas escolares galegas

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?. O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal. Onde quedou ese entusiamo? Que interpretación debemos facer? O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo? E nós?. En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?.

Presentación de ENÓRMIC BANDA 2011

2011-06-05T22:53:00.021+02:00

O pasado xoves, día 2, no IES Armando Cotarelo presentouse unha nova edición da revista Enórmic Banda, a que fai o seu número XII. Neste acto contouse cunha representación de alumnos premiados, o autor do prólogo deste ano, Manuel Portas, o coordinador da revista, Fernando, e o coordinador dos ENDL do Salnés, Xabier Camba, xunto con outros coordinadores de equipos dos centros que forman parte da Coordinadora. Esperabamos a chegada do ilustrador da portada, Uxío López, pero non foi posible contar coa súa presenza.

A revista ten unnha tiraxe de 1400 exemplares de 47 páxinas nos que se atopan os mellores traballos do alumnado dos doce centros que integran a Coordinadora (IES Miguel Ángel González, IES Castro Alobre, IES Armando Cotarelo, IES Bouza Brey, IES A Basella, IES Faro das Lúas, IES Illa de Arousa, IES Ramón Cabanillas, IES Francisco Asorey, IES de Vilalonga, IES Monte da Vila, IES de Barro).

No noso centro foron escollidos para a súa publicación os seguintes traballos:

"A casa do terror" de Mª Jesús Cúellar Gonzalo, Anabel Garrido García e Olalla Moimenta Martínez de 3º da ESO.

"Garfield na busca do Burguer Cangreburguer" de Alba Gándara Mártinez de 2º da ESO.

"Unha médium en Galicia" de Lucía Pérez González de 2º da ESO.

Non vos perdades este exemplar onde podedes atopar: medo, pantasmas, Garfield, Bob Esponxa, Pocoeu e Rihana pelexando con Lady Gaga. E tamén unha versión do conto de Ferrín "O Suso". Recollede o voso exemplar na biblioteca.

FEIRA DE CIENCIAS

2011-06-01T22:37:00.009+02:00

MAIO, TODO CINE

2011-05-27T10:23:00.010+02:00

CONCURSO DE ADHESIVOS "HUMOR E LINGUA"

2011-05-25T22:53:00.012+02:00

Este curso no concurso de adhesivos da Coordinadora de Equipos de Dinamización Lingüística do Salnés colleitamos moitos éxitos. O lema deste XVII edición do Certame Gráfico pola Normalización foi "Humor e lingua".

A nosa alumna Silvia Morgade foi a gañadora do 1º premio na categoría de 1º da ESO, cun traballo que leva por título "Rir ás gargalladas", e os nosos alumnos: Lucía Otero, Marcos Soutullo, J. Adrián Méndez, Iria Toba e Vanesa González quedaron finalistas na mesma categoría.

2011-05-25T11:20:00.007+02:00

DemocraciaRealYa.doc

PROPOSTAS DO FORO

Estas son algunas de las medidas que, en cuanto ciudadanos, consideramos esenciales para la regeneración de nuestro sistema político y económico. ¡Opina sobre las mismas y propón las tuyas en el foro!

1. ELIMINACIÓN DE LOS PRIVILEGIOS DE LA CLASE POLÍTICA:

Control estricto del absentismo de los cargos electos en sus respectivos puestos. Sanciones específicas por dejación de funciones.
Supresión de los privilegios en el pago de impuestos, los años de cotización y el monto de las pensiones. Equiparación del salario de los representantes electos al salario medio español más las dietas necesarias indispensables para el ejercicio de sus funciones.
Eliminación de la inmunidad asociada al cargo. Imprescriptibilidad de los delitos de corrupción.
Publicación obligatoria del patrimonio de todos los cargos públicos.
Reducción de los cargos de libre designación.

2. CONTRA EL DESEMPLEO:

Reparto del trabajo fomentando las reducciones de jornada y la conciliación laboral hasta acabar con el desempleo estructural (es decir, hasta que el desempleo descienda por debajo del 5%).
Jubilación a los 65 y ningún aumento de la edad de jubilación hasta acabar con el desempleo juvenil.
Bonificaciones para aquellas empresas con menos de un 10% de contratación temporal.
Seguridad en el empleo: imposibilidad de despidos colectivos o por causas objetivas en las grandes empresas mientras haya beneficios, fiscalización a las grandes empresas para asegurar que no cubren con trabajadores temporales empleos que podrían ser fijos.
Restablecimiento del subsidio de 426€ para todos los parados de larga duración.

3. DERECHO A LA VIVIENDA:

Expropiación por el Estado de las viviendas construidas en stock que no se han vendido para colocarlas en el mercado en régimen de alquiler protegido.
Ayudas al alquiler para jóvenes y todas aquellas personas de bajos recursos.
Que se permita la dación en pago de las viviendas para cancelar las hipotecas.

4. SERVICIOS PÚBLICOS DE CALIDAD:

Supresión de gastos inútiles en las Administraciones Públicas y establecimiento de un control independiente de presupuestos y gastos.
Contratación de personal sanitario hasta acabar con las listas de espera.
Contratación de profesorado para garantizar la ratio de alumnos por aula, los grupos de desdoble y los grupos de apoyo.
Reducción del coste de matrícula en toda la educación universitaria, equiparando el precio de los posgrados al de los grados.
Financiación pública de la investigación para garantizar su independencia.
Transporte público barato, de calidad y ecológicamente sostenible: restablecimiento de los trenes que se están sustituyendo por el AVE con los precios originarios, abaratamiento de los abonos de transporte, restricción del tráfico rodado privado en el centro de las ciudades, construcción de carriles bici.
Recursos sociales locales: aplicación efectiva de la Ley de Dependencia, redes de cuidadores locales municipales, servicios locales de mediación y tutelaje.

5. CONTROL DE LAS ENTIDADES BANCARIAS:

Prohibición de cualquier tipo de rescate o inyección de capital a entidades bancarias: aquellas entidades en dificultades deben quebrar o ser nacionalizadas para constituir una banca pública bajo control social.
Elevación de los impuestos a la banca de manera directamente proporcional al gasto social ocasionado por la crisis generada por su mala gestión.
Devolución a las arcas públicas por parte de los bancos de todo capital público aportado.
Prohibición de inversión de bancos españoles en paraísos fiscales.
Regulación de sanciones a los movimientos especulativos y a la mala praxis bancaria.

6. FISCALIDAD:

Aumento del tipo impositivo a las grandes fortunas y entidades bancarias.
Eliminación de las SICAV.
Recuperación del Impuesto sobre el Patrimonio.
Control real y efectivo del fraude fiscal y de la fuga de capitales a paraísos fiscales.
Promoción a nivel internacional de la adopción de una tasa a las transacciones internacionales (tasa Tobin).

7. LIBERTADES CIUDADANAS Y DEMOCRACIA PARTICIPATIVA:

No al control de internet. Abolición de la Ley Sinde.
Protección de la libertad de información y del periodismo de investigación.
Referéndums obligatorios y vinculantes para las cuestiones de gran calado que modifican las condiciones de vida de los ciudadanos.
Referéndums obligatorios para toda introducción de medidas dictadas desde la Unión Europea.
Modificación de la Ley Electoral para garantizar un sistema auténticamente representativo y proporcional que no discrimine a ninguna fuerza política ni voluntad social, donde el voto en blanco y el voto nulo también tengan su representación en el legislativo.
Independencia del Poder Judicial: reforma de la figura del Ministerio Fiscal para garantizar su independencia, no al nombramiento de miembros del Tribunal Constitucional y del Consejo General del Poder Judicial por parte del Poder Ejecutivo.
Establecimiento de mecanismos efectivos que garanticen la democracia interna en los partidos políticos.

8. REDUCCIÓN DEL GASTO MILITAR

PEREIRO INFINITO, xerador automático dos seus poemas.

2011-05-24T22:40:00.010+02:00

XAQUÍN MARÍN

Hoxe, 24 de maio, é o aniversario do pasamento do homenaxeado das Letras deste ano. Achegamos un novo recurso para coñecer a súa obra. Trátase dun xerador automático dos seus poemas.

PEREIRO INFINITO

DOCUMENTAL: "Señora de" de Patricia Ferreira

2011-05-23T23:05:00.014+02:00

Señora de é un documental no que se nos achegan unha mostra de testemuños de varias xeracións de mulleres, non tan afastadas de nós, ás que non se lles permitiu decidir a súa vida.

Son testemuños variados e que amosan unha diversidade de clases sociais con diferentes tipos de educación. Hai nel mulleres da cidade, do rural, do mar, con formación académica e sen ela, que se enfrontan con valentía ás súas lembranzas e vivencias, para falarnos de distintas condutas sociais que elas viviron e que hoxe resultarían totalmente intolerables. Son, en definitiva, testemuñas vivas do noso pasado recente.

Este é un documental de Patricia Ferreira.

A nosa xustiza, en galego.

2011-05-23T16:18:00.018+02:00

Un ano máis visitamos a Audiencia Provincial de Pontevedra para asistirmos a un xuízo. Agradecemos a colaboración do departamento lingüístico deste organismo e ó presidente da Sección Segunda, Xosé X. Barreiro, as súas inestimables explicacións e o tempo dedicado ó noso alumnado de 1º de Bacharelato.

Esta visita pretende achegar o noso alumnado á realidade lingüística que se dá nalgúns xulgados, e neste caso na Audiencia Provincial de Pontevedra. Grazas ó labor de xuíces e maxistrados que, como Xosé X. Barreiro, pertencen á Irmandade Xurídica Galega e espallan o uso da lingua galega nun eido no que aínda non está todo o presente que desexariamos.

Asemade, os rapaces familiarizáronse co labor da administración de xustiza e asistiron a unha vista oral, que se desenvolveu o día 10 de maio para xulgar unha causa por tráfico de drogas. Esta vista era a segunda sesión desta causa, na que só había un imputado e faltaba a declaración dunha testemuña importante. Con posteridade á vista, puideron facer preguntar ás demais maxistradas da sala, ó avogado e á fiscal.

2011-05-22T18:58:00.003+02:00

LETRAS GALEGAS. SALVANDO LIBROS

SALVANDO LIBROS

Que libro salvarías ti?

Esta exposición xorde dun traballo colaborativo entre 96 bibliotecas escolares galegas e pretende ser unha chamada de atención sobre a importancia de apreciar, coidar e manter o noso patrimonio cultural escrito.

Pretendemos difundir a idea de que é imposible destruír os libros e os valores que neles se transmiten se somos quen de conseguir que formen parte de nós para sempre.

Maio 2011

Queremos dar moi especialmente as grazas a Jaime Eizaguirre Santillán, ex-alumno do IES Sánchez Cantón, que unha vez máis deseñou estes carteis tan fermosos para facer posible a actividade.

Podedes ver o perfil de Jaime, arquitecto e debuxante, aquí

e algunhas das interesantes cousas que fai aqui

e tamén aquí….

Grazas de novo, Jaime, pola túa xenerosidade

Moitísimos libros están a ser salvados nas nosas bibliotecas, que organizan as súas propias exposicións e actos.

Esta é só unha pequena escolma dos que representan a cada un dos centros que participaron na actividade.

Salvar un libro consiste en aprender de memoria un pequeno fragmento para simbolizar a asimilación de todo o seu contido. Entón xa seremos unha persoa-libro e poderemos preservalo para sempre.

A idea está baseada na obra de Ray Bradbury “Fahrenheit 451”.

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Educación Infantil

Open publication - Free publishing - More biblioteca

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Educación Primaria

Open publication - Free publishing - More biblioteca

Esta é a escolma de libros que representan aos centros de Ensino Secundario e algúns persoeiros relacionados co mundo das letras e a cultura

Open publication - Free publishing - More carteles

ESTA ACTIVIDADE FOI COORDINADA DESDE AS BIBLIOTECAS ESCOLARES:

IES LUIS SEOANE DE PONTEVEDRA

ESCOLA UNITARIA DE VIDE

Modificar esta página (si tienes permiso)–Publicado por Google Docs –Informar de uso inadecuado–Actualizado automáticamente cada 5 minutos

Lois Pereiro, "Lobos esteparios", en "Corazonada"

2011-05-21T12:45:00.022+02:00

null

Lois Pereiro participa no programa “Corazonada” da TVG, que presentaba Xosé Ramón Gayoso, o día que levaba por título Lobos esteparios, dedicado ás persoas amantes da soidade

"Corazonada" era un programa de entrevistas que como en todos os “talk shows”, a miúdo, os protagonistas son persoas correntes que contan as súas experiencias persoais.

Vía CRTVG.

CORRELINGUA 2011

2011-05-18T18:20:00.016+02:00

O noso alumnado de 1º da ESO acudiu o pasado día 11 de maio ó Correlingua en Vilagarcía. Alí participou na tradicional andaina que percorre unha parte da vila e como peche puido gozar co concerto do grupo Som do Galpom.

Este é o vídeo do IES Fontem Albei da Fonsagrada, que gañou o primeiro certame de vídeo convocado polo Correlingua co lema "Eu falo galego porque..."

"Narcisismo" por Radio Océano

2011-05-17T21:30:00.009+02:00

Poema "Narcismo" de Lois Pereiro musicado por Radio Océano.

Salvando Libros. Actividade Interbibliotecaria.

2011-05-17T16:11:00.011+02:00

Clica no CARTAZ presentador desta actividade, que agradecemos a Charo (IES Sánchez Cantón) e ao pintor seu amigo que traza tan bonitos debuxos:
http://www.box.net/shared/yxoppqgy60

Clica nos cartaces de todos os centros participantes, que agradecemos a Mª Dolores e a Sabela e todos/as:
http://www.box.net/shared/92odp4lbqd

LETRAS GALEGAS 2011: Lois Pereiro

2011-05-17T11:37:00.030+02:00

View more presentations or Upload your own.

Elvira Roiz desde o blog da biblioteca do IES Concepción Arenal de Ferrol ofrécenos unha presentación audiovisual que nos achega a traxectoria vital e literaria de Lois Pereiro en catro etapas.

1. Monforte. Infancia e adolescencia

2. Madrid. Do entusiasmo á traxedia

3. A Coruña. As luces e as sombras

4 Resurrección e morte

"MUNDO LOIS"

2011-05-14T09:49:00.009+02:00

Mundo Lois from Mundo Lois on Vimeo.

MUNDO LOIS xorde da idea de Antón Reixa, amigo persoal do autor Lois Pereiro, de elaborar un espectáculo escénico que universalice a obra poética do homenaxeado das Letras deste ano.

LOIS na ESCENA. LINO BRAXE tráenos "Mundo Lois", poemas de Pereiro sobre as táboas

Lois Pereiro en Monforte

2011-05-14T09:44:00.002+02:00

ERNESTO SÁBATO, en memoria.

2011-05-10T12:09:00.036+02:00

"LA LITERATURA COMO MALESTAR EN EL MUNDO"

En la primavera de 1999 volvía a Madrid para las vacaciones de Pascua con el último libro de Sábato Antes del fin. Sus escritos siempre me habían sobrecogido, me hablaban directamente al corazón, y éste no quería perdérmelo por si fuera realmente el último. Entonces me sobraron noches e hice varias anotaciones, hubiera querido memorizarlo, salvarlo, nada me era indiferente: su autenticidad, la humildad en sus relaciones con los demás, la rebeldía, la literatura como malestar en el mundo –decía hace unos días A. Mª Matute que era necesario inventar para vivir-, la pedagogía de la lucha…

Recordé su lectura, las bibliotecas de barrio de su memoria, en la introducción de un Proyecto de Bibliotecas Escolares (La Biblioteca, compensadora de desigualdades en educación), y he seguido muy en serio aquello de:

" …muchachos, la vida del mundo hay que tomarla como la tarea propia y salir a defenderla… No cabe pensar que los gobiernos se van a ocupar."

En la cara de cuantos han intentado matar mis sueños, en los últimos años, he estrellado la cita de María Zambrano que él me había regalado:

"No se pasa de lo posible a lo real sino de lo imposible a lo verdadero."

Me lo encontré de nuevo en Resistiendo y ahora lo ha vuelto a recordar S. Hessell en ¡Indignáos!.

¡Gracisa por tanta vida!

BIBLIOTECA

IES de Vilalonga

"LA LITERATURA COMO MALESTAR EN EL MUNDO"

http://www.elpais.com/articulo/cultura/Fallece/escritor/argentino/Ernesto/Sabato/elpepucul/20110430elpepucul_2/Tes

35 ANOS DE HISTORIETA GALEGA

2011-05-09T18:37:00.006+02:00

Mañá, 10 de maio, ás 22.45 na TVG2 proxectarase o documental "35 anos de Historieta Galega" Un traballo de case unha hora de duración que resume a historia do cómic galego.

É unha produción conxunta do Patito Editorial con Televisión de Galicia e TV7. Trátase dun documental duns 55 minutos no que Miguelanxo Prado e Xaquín Marín, dous xigantes da ilustración e o humor en Galicia, van explicando como foi ata agora a historia do cómic en Galicia. Esta idea iníciase cunha exposición que se fixo hai tres anos "Historieta Galega 1973-2008"sobre a historia da banda deseñada en Galicia.

Viaxe a PARÍS 2011

2011-05-09T18:26:00.003+02:00

Revista FIZ

2011-05-06T16:02:00.010+02:00

«Será unha revista bimestral que sairá en quioscos, en galego en Galicia e en español para o resto de España. Un proxecto sen subvencións, outra vez. A revista chámase FIZ, a revista do neno máis porco do mundo. A idea é aproveitar o éxito do personaxe para entrar na casa dos rapaces sen ter que acudir aos personaxes das series de TV. Sei que a experiencia errada de Míster K está recente (Aínda que eu asinaría xa por poder chegar a sacar todos os números que se editaron de ela!!). Pero creo que debemos de tentar recuperar o mercado dos nenos no cómic español, que o temos descoidado, e que quizais a experiencia en quioscos de Retranca axude a atraer novos lectores aos quioscos"

«Trátase de facer unha revista pensada para os nenos, politicamente incorrecta, de historietas feitas por autores españois e sobre todo tentando entreter. Cadro de persoal de luxo: Mel, Monteys, Fernando Iglesias (Kohell), Ed Carosia & Diego Arandojo, un relato de Manuel Lourenzo ilustrado por Víctor Rivas, Jali, José Domingo, Alex Fuentes & Busquet, Vergara & Olivares, Jorge García & Sagar e eu mesmo.»

Vía Kikodasilva.blogspot.com

XA TES UN EXEMPLAR NA NOSA BIBLIO!

"VENTO LOIS"

2011-05-05T15:20:00.017+02:00

Despois do Vento Lois que soprou na Coruña o pasado 20 de marzo, queremos que o aire da súa furia e do seu paixón acade todos os recantos do universo.
Para elo, a seita loisista, co apoio da Asociación de Escritores en Lingua Galega, o Pen Clube de Galicia e a Asociación Galega de Editores, chama a organizar un novo vendaval, que percorra todo o mundo, o día 12 de maio ás 8 da tarde: lectura de textos de Lois, sobre Lois, música, performances, teatro… Se podes argallar ou contribuír a argallar calquera acto, institucional ou persoal, en calquera lugar –bar, praza, monte, praia, recinto cultural- para ese día e esa hora, faino ou, como remataba Lois a súa Modesta proposición, “quen teña tempo, enerxía, e desexe facer algo, que vaia propoñendo algo... (Por exemplo)”.

Na web de Lois http://loispereiro.blogaliza.org/ habilitarase un espazo no que apuntar as iniciativas, e así xuntar xente, propostas e esforzos. Dúbidas a este mail ou a loispereiro2011@gmail.com

O resultado dese esforzo –fotografías, vídeos, comentarios-, a ese mesmo correo, para ser recollido primeiro na propia web, e logo xa se verá.

PROPOSTA DE ESCALETA VENTO LOIS (12 de maio de 2011)

1. LECTURA DO MANIFESTO LOISISTA:

Loita, furia, humor... Amén!

Vivimos malos tempos para a reflexión e a resistencia neste imperio zombie de Microsoft mental.
¿E de que parte estaba eu? Da parte dos que intenten dalgún xeito non contribuír a que esa roda opresiva e maldita (unha historia da infamia que xa non nos permite ser inxenuos) continúe a xirar eternamente, perpetuando, cun cíclico cambio de papeis de amos ou escravos, a mesma situación ata que a terra estoupe de noxo e perversión, farta de nós.

Se alguén non o sabía xa é que estaba cego: non queremos ter amos.

Pode que xa nos atopemos a poucos metros da nosa extinción, pero o sentido do humor pervivirá sempre, e o sentido crítico deixa un rastro detrás, con mans, sen elas, cos miolos no cranio ou espallados polo chan. Volveremos á terra, e aos outros elementos primordiais. Como dicía Zeca Afonso: “Camaradas de armas dos catro elementos!...”

Agora aínda teño liberdade de opción para exiliar o meu espírito no Ártico, en Asia ou no Nepal, e teño permiso para que nada humano me sexa alleo. Por iso podo decidir militar na miña propia lingua, “porque me peta e quero e dáme a gaña...”. Moitas culturas crúzanse no meu espírito e no meu corazón non hai fronteiras. Ninguén me impediu nunca ser máis crítico e sarcástico co que eu sinto máis meu, propio e herdado.

Se me permite seguir axudando á defensa que non procura dominar nin agredir, seguirá a ser unha loita compartida por min: da tropa dos vencidos. Terra, Lingua, Cultura, Dereito á diferenza. Mente aberta ao mundo... e nada máis.

Defendámonos, logo, caladamente, con furia, ou con humor tibetano, pero non transixamos cunha soia agresión máis.

Sempre haberá novas vías para resistir, para opoñernos e non ser submisos, como a estratexia humilde e provocadora de Bartleby, o gris e lúcido escribente de Melville, que para non someterse sen máis ás ordes arbitrarias, dicía simplemente, sen ira, pero teimosamente: “Preferiría non facelo”.

A reflexión, as ideas, a creación ou as palabras. A arte e a cultura é sempre o que me salva da tentación da morte e me anima a reiniciar.

A verdadeira poesía nunca minte, por ferinte que sexa. Quen crea algo sen intencións perversas é inocente da súa posible perversión. Bernhard, Beckett, Cioran, Genet, Celan, Valente, Shopenhauer, Pound, Carver, Poe... tiñan razón, temos razón. E tiñan razón Yeats, Dylan Thomas, Eliot, Joyce, Homero, Dante... temos razón tamén a un tempo, como todos os atormentados ou felices pintores da Beleza e das tebras que cohabitan comigo o meu cerebro, discutindo sen pausa dentro da miña alma...

E a verdade é que “na miña vida nunca vin máis que tolos e enfermos” (Bernhard); que “Morrer é ben doado; vivir é o difícil” (Maiakowski) e tamén que “Vivir é fácil. Arduo sobrevivir ao vivido” (Valente).

O obxectivo ha ser sempre un Universo que se expande.

A dor, a escuridade, o mal tamén existen por nós e contra nós, pero axudan a que a beleza e o pracer sexan aínda máis brillantes. Por iso non debemos evitar, para aforrarnos sufrimento, a parte máis escura en cada cousa, porque produce a lucidez e o horror de seu coñecemento.
Aprender é unha vitoria. Dubidar é unha loita continua, e a Crítica nunca hai que desterrala.
Porque se non hai dogmas nin bandeiras que nos guíen estamos obrigados a escoller as cousas e as ideas máis dignas do noso nivel de ética e de xenerosidade, sen o inxenuo optimismo escarmentado, e sen un pesimismo opaco e ben alimentado que nos deteña e nos permita unha indiferente neutralidade falsa.

Xa non imos ser cómplices do que nos indigne ou nos avergoñe. Nada é inmutable. Todo se transforma. Amén.

(Escolma de Modesta proposición para renunciar a facer xirar a roda hidráulica dunha cíclica historia universal da infamia, de Lois Pereiro)

2. RECITAL: lectura participativa de poemas de Lois

3. INTERVENCIÓNS: lectura de textos e mensaxes a/sobre lois

4. MÚSICA & OUTROS: cancións en directo ou gravadas, escenificacións, performances…

Video-poema "Curiosidade" de LOIS PEREIRO

2011-05-03T21:05:00.006+02:00

"Curiosidade", Lois Pereiro from Jorge García-Valenciano on Vimeo.

Liberdade, responsabilidade, contaxio e lingua minoritaria.

2011-05-03T20:51:00.007+02:00

MANUEL NÚÑEZ SINGALA E MANUEL BERMÚDEZ BLANCO

Celebración coa TROPA DE TRAPO

2011-04-29T22:11:00.038+02:00

A Tropa de Trapo acompañounos co seu espectáculo "A hora azul" na entrega dos premios do noso certame de creación e investigación “Abril dos Libros e Maio das Letras”.

ALUMNADO PREMIADO EN NARRATIVA

CATEGORÍA A: Adrián Agraso Otero (1º premio), Lucía Otero Torres (2º premio), Alba Gándara Martínez (finalista), Álvaro Padín Fernández (finalista),Rafael Domínguez Míguez (finalista).
CATEGORÍA B: Andrea Vázquez Carballa (1º premio), Patricia Pérez Domínguez (2º premio), Sofia Fernández Fuentes (finalista), Marta Vázquez Pérez (finalista), Yovanna González Arostegui (finalista).
CATEGORÍA C: Daniel Crespo Telmo (1º premio), Diego Fernández Fernández (2º premio), Patricia López Fontán (finalista), Laura Freijeiro González (finalista).

ALUMNADO PREMIADO EN POESÍA

Laura Freijeiro González (1º premio), Sofía Fernández Fuentes (2º premio), Sofía Torres Fernández (finalista), Patricia Pérez Domínguez (finalista), José Carlos Rodríguez Meis (finalista), Inés Camiña Padín (finalista).

ALUMNADO PREMIADO EN CREACIÓN E INVESTIGACIÓN.

Carlos Soutullo Castiñeiras e Patricia López Fontán(1º premio compartido), Olalla Pérez Sampedro e Mª del Carmen Fandiño Moldes (2º premio compartido), Lucía Pérez González (finalista), Laura Gómez Viéitez (finalista), Ana Lores Padín (finalista)