Amosando publicacións coa etiqueta TEATRO. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta TEATRO. Amosar todas as publicacións

Visita do escritor Núñez Singala

 O pasado martes 27 de febreiro, o alumnado de 3º de ESO desfrutou dunha charla co escritor Manuel Núñez Singala, autor da obra de teatro Comedia bífida, que foi lectura da segunda avaliación nese curso. O autor comentou as diferenzas do xénero dramático con outras expresións literarias e as dificultades e vantaxes de escribir un texto que nace para ser representado. Ademais, contestou preguntas da rapazada e realizou con eles unha pequena interpretación dun texto seu.





TEATRO EN INGLÉS

 

O luns 23 de xaneiro o alumnado de 2º e 3º da ESO asistiu á obra de teatro "The Movie" en Pontevedra. Unha forma divertida de seguir aprendendo inglés. Ademais, varios alumnos e alumnas tiveron oportunidade de participar na obra dende o mísmísimo escenario!!! Pasárono en grande!!

 

A VOLTA Á PROVINCIA DAS MISIÓNS PEDAGÓXICAS

Co grupo Polo correo do vento tivemos hoxe a oportunidade marabillosa de achegarnos ao proxecto das Misións Pedagóxicas que na Segunda República  levaron a diferentes lugares galegos a cultura, o teatro, os libros... e deixaron unha pegada alí por onde pasaron. Recupérase, a través das figuras de Rafael Dieste e Maruja Mallo, o que foi esta iniciativa e o que supuxo; e todo isto usando a narración oral, a música, a lingua de signos e as ilustracións para conectar co noso público de 3º de ESO.

Grazas a Quique Mauricio que actuou de narrador, Carlos Taboada e Tania Solla que estiveron na ilustración, Marcelo Dobode e Antón Ke na música e Rebeca Araujo na lingua de signos.

Foi un pracer  tervos no noso centro e que a rapazada puidese coñecer desta forma tan atractiva esa etapa da nosa historia e da nosa cultura.






CENTENARIO MARÍA CASARES

 Non podemos esquecernos, antes de que acabe o ano, da figura de María Casares. Foi unha actriz galega de teatro e cinema que triunfou en Francia, onde residía como exiliada por ser filla de Santiago Casares Quiroga, que fora ministro da Segunda República española durante o goberno de Azaña. Protagonizou varias obras escritas por Camus e representou obras de Sartre, Jean Anouilh, Jean Cocteau, Genet e Claudel, chegando a converterse en musa do existencialismo francés. 

Figuras como a dela cómpre recordalas e difundilas.



DÍA INTERNACIONAL DO TEATRO 



Hoxe, 27 de marzo, é o Día Internacional do Teatro. 
Que de cousas se celebran en marzo, verdade? 
O teatro é un espectáculo que leva connosco moitísimos anos e que sempre está cambiando, actualizándose. Nel se representa a vida, ás veces tan só para reflectir o común do ser humano e entreter e outras para que o espectador tome conciencia da sociedade na que vive e reflexione. 



Hoxe os teatros están pechados mais non por iso se perde a esencia do que é. Quédanos pensar que, como no seu día Shakespeare escribira Macbeth nunha cuarentena pola peste, tamén agora se estarán escribindo obras que pasarán á historia desta arte. 

FOMOS AO TEATRO


O alumnado de 3º da ESO e 1º de bacharelato coas profesoras de Lengua Española: Fátima Barreiro, Gemma Sánchez e de Lingua Galega Carmen Sayáns foron o teatro a Sanxenxo. Viron a obra "R2D2 y el caballero de la triste figura" que versaba sobre Don Quixote. A representación tivo lugar no auditorio Emilia Pardo Bazán do Concello.
A impresión do alumnado foi positiva.


















TERCEIRO E CUARTO DE ESO VAN Ó TEATRO


 








O día 3 de abril o alumnado de 3º e 4º de ESO  asistiu a unha representación no auditorio de Cambados. Foron Os Quinquilláns,   partindo de textos de Madein Galiza de Séchu Sende,  os encargados de mostrar algúns dos prexuízos lingüísticos que afectan á nosa lingua.

 Estas son manifestacións do noso alumnado despois de ter asistido á representación:
“Unha obra cunha mensaxe moi importante. O galego forma parte da nosa cultura, é a nosa lingua e temos que falala e coidala para que os fillos dos nosos fillos tamén a falen. (...) Oxalá nunca se perda a nosa lingua”. (Alba González)
“Recomendo profundamente esta obra para aqueles que consideren que o galego non é unha lingua. Ó contrario, o galego é unha lingua máis, unha lingua románica e lingua oficial en Galicia. (...) A adaptación do texto Madein Galiza axuda á normalización lingüística”. (Gabriel Folgada)
“A representación mostraba unha nena que falara galego ata que un día na discoteca Koyote atopou un “atrapalinguas” que lle quitou a súa lingua”. (Lucas Cores)
“Falou galego moito tempo, ata que un día foi de festa e un home de LanguagePlanning lle arrincou de novo o galego e comezou a falar castelán outra vez”. (Adrián Míguez)
“Hai unha axencia con persoas que intentan que desapareza o galego. Para conseguilo, vanlle corrixindo ós falantes de galego cada palabra ata roubarlles a lingua”. (Nuria Carballa)
“Mediante unha metáfora, móstrase  como o galego vai sendo menos utilizado debido ós prexuízos: os  “ ladróns de palabras” eran un grupo de persoas pertencentes a unha organización que quería destruír o galego”. (Lucía Villanueva)
“A perda da lingua simbolízase cunha persoa chamada Roba Palabras, que animaba á protagonista, Estrela, a deixar o galego. A pesar das dificultades (a familia, o instituto, as persoas da empresa que convencen os galegos para que falen en castelán), o galego séguese utilizando xeración tras xeración”. (Jaime Camiña)
“Chegou á panadaría de sempre e pediu  pan en castelán, pero o dependente dálle pans galegos (de Carral, de Cea...) e ela probou un cachiño e recuperou a lingua”. (ÁlexCacabelos)
“Vese a evolución lingüística que sofre a protagonista. (...) Ao final, Estrela lembra cal é a súa propia lingua e  está decidida a ensinárllela aos seus fillos , o galego.  (...) Cada vez son máis as persoas que deixan de falar galego para falar castelán polos prexuízos lingüísticos, pero esta obra ensínanos a apreciar a nosa lingua”. (Daniel Castro)
“Fronte ó desprezo dos falantes de castelán cara ó  galego e á obsesión por unificar todos os idiomas para crear unha única  “lingua do futuro”, transmítenos que o galego non é un castelán mal falado, que cada lingua é unha gran riqueza e que nós debemos apreciar esa riqueza que posuímos”. (ÁngelBerreco)
“Resultou interesante porque mostra o desprezo que sofre o galego no seu propio lugar”. (Alexia González)
“Unha obra presentada polo grupo Os Quinquilláns, que aínda sendo de corte humorístico, trata un tema serio como é a conservación da lingua. (...) Unha obra que contén unha mensaxe moi importante que non debemos esquecer”. (Mario Santiso)

Saída ao teatro de Pontevedra (3º da ESO)


As actrices e a directora co alumnado do IES de Vilalonga.
Mela Casal, Nieves Rodríguez e Sheyla Fariña,
dirixidas por Marián Bañobre,
poñen en escena Invisibles
no Teatro Principal de Pontevedra.
O IES de Vilalonga estivo alí.
Reflexións do alumnado asistente:
“O pasado xoves,15 de novembro, os alumnos de 3º de ESO desprazámonos a Pontevedra para ver Invisibles, que trataba sobre diferentes tipos de violencia de xénero”. (Sandra Soutullo)
“Invisibles é a historia de sete mulleres, sete vítimas da violencia de xénero”. (Noa García)
“Gustoume moito porque a mensaxe era moi clara e importante”. (Diego Magdalena)
“Creo que a obra intentaba transmitir que ás veces as mulleres sofren violencia de xénero e non se decatan, buscan outras explicacións ou cúlpanse a si mesmas do que están sufrindo”. (Tania Aguín)
“Aínda que foi bastante entretida e graciosa, a obra recreaba o que ocorre actualmente nesta sociedade, na que se menospreza as mulleres.(...)  Foi a primeira obra que vin na que todos os papeis os fan mulleres”. (Rodrigo Prieto)
“Ao principio son moi bos coas súas mozas, pero despois empezan a controlalas. Máis tarde, comezan a insultalas e acaban pegándolles. Elas non queren denuncialos porque pensan que todo foi sen querer, pero acaban fartas deles ou os homes acaban asasinándoas”. (Antía González)
“Espero que ningunha muller pase polo que pasaron as sete mulleres que aparecen na obra. Fagamos que a nosa xeración sexa recordada por non ter estes problemas, que sexa recordada por vivir nunha mellor época para a muller”. (Nerea Fernández)
“Ao final, as actrices fixeron un discurso no que se dicían cousas moi reais. Está moi ben aprender mediante explicacións feitas así”. (Alba González)
“Relatos de violencia de xénero que nos ensinan que non debemos ser invisibles fronte ao maltrato, que hai que denunciar”. (Daniel Castro)
“Este problema está moi presente na sociedade de hoxe en día. Por iso, obras coma esta son importantes para que as novas xeracións aprendan e non cometan os mesmos errores”. (Gabriel Folgada)
“Ela fixera unhas cabazas cos seus fillos para o colexio e chegou o marido e rompeunas”. (Lucas Cores)
“Ela non aguantou máis, saíu fóra e enfrontouse a el”. (Nicolás Straehli)
“Moi entretida, conmovedora e moi realista”. (Andrea Varela)
“Invisibles busca concienciarnos dos danos que causan estes actos nas mulleres e que o problema desapareza.  (...) Unha grande axuda para promover a desaparición do machismo”. (Aitor Domínguez)
“Representa todo o que as mulleres estamos a sufrir día a día”. (Laura Pereira)
“A obra mostra a importancia da muller na sociedade, a pesar de que sexamos menosprezadas polo machismo”. (Samar Rodríguez)
“Paréceme moi importante concienciar a xuventude contra a violencia de xénero e de que as mulleres teñen un papel moi importante na nosa sociedade. (...) Invisibles destaca o traballo que fan as mulleres para sacar a súa familia adiante e como buscan a maneira de facerlles o menor dano posible ós seus fillos”. (Ana Pérez)
“A historia que creo que se axusta máis á nosa idade é a da rapaza que ten un mozo, bastante maior ca ela, a quen coñecera nas redes sociais. Un día ve a noticia de que ese mozo matara a súa ex parella, que estaba no cuartel para denuncialo”.( Laura Abal)
“Unha obra moi orientadora para cambiar os pensamentos tan parvos que ten a xente. (...) Ese tipo de cousas teriamos que pensalas un pouco, como dixo unha personaxe: “Ti só vés unha cara da moeda, eu vexo as dúas”. (Carmen Soto)

"Leonardo e os fontaneiros"



Dende a Concellería de Educación, Cultura e Xuventude, e con motivo da celebración das Letras Galegas dedicada este ano a escritora Mª Victoria Moreno, ofreceusenos a posibilidade de asistir á representación teatral baseada na súa novela: Leonardo e os fontaneiros. Aceptamos e o martes 8 de maio do 2018 tivemos no centro a Compañía Ubú Teatro, integrada por Ana Carreira e Manu Polo que  divertiron o alumnado de 1º de ESO coas peculiares aventuras destes personaxes creador por María Victoria Moreno.








VIAXE A VILAGARCÍA, 1 DE MARZO 2018




Memoria da representación das NOVELAS EJEMPLARES, La ilustre fregona y La Gitanilla.
O xoves  1 de Marzo  de 2018, asistiu o alumnado de 3º ESO e de 1ºBacharelato ó Auditorio de Vilagarcía de Arousa ás 11.30 do que saíu ás 13.20. Foron acompañados polos profesores Vicente Grandal, Carmen de la Maza, Manuel Radío e Ana Blanco.
A representación foi ben acollida, a obra agrupou -baixo o fío da figura de tres pícaros- a presentación das novelas La Gitanilla e La ilustre fregona;  houbo un pequeno coloquio ó final onde os chavales puideron resolver pequenas cuestións e aclaracións ós actores.
O número de alumnos que participou desta actividade foi de 124, para o que se necesitaron  tres autobuses.
Vilalonga, 2 de marzo de 2018

Ana Blanco Esteban, xefa do departamento de lingua castelá e literatura.

Saída teatral a Pontevedra


O xoves 16 de novembro o alumnado de ESO e de Bacharelato do noso centro asistiu á posta en escena no Teatro Principal de Pontevedra d' A noiva de Don Quixote, comedia escrita por José Luís Esteban e dirixida por José Carlos García.
A compañía Eme2 presenta unha obra na que a actriz Mercedes Castro, coñecida polo gran público como Amelia, a criada que  coida do Padre Casares na serie da TVG, dá vida a unha Aldonza Lorenzo que aparece en escena  levando ás costas  un decorado que irá dispoñendo sobre as táboas ó longo dos cincuenta minutos que dura a representación.
Case unha hora durante a que o público atende ás reflexións de Aldonza Lorenzo sobre a  vida e sobre a identidade da noiva de Don Quixote.



 A noiva de Don Quixote

“A obra trata un tema tan recorrente como o do  Quixote cun punto de vista innovador e orixinal: o de Aldonza Lorenzo.” (Santiago Reinal, 1º Bach.)
“Un dos detalles que máis me gustou foi que todo o que se utilizou no escenario levábao a actriz enriba e íao collendo conforme lle facía falta.” (Nerea G. Martínez, 1º Bach.)
“Esta é unha obra na que Aldonza Lorenzo se rebela contra a personaxe que Cervantes lle atribuíu na súa novela (Dulcinea do Toboso).(...) É unha obra irónica e a actriz, Mercedes Castro, dálle un toque de humor coa súa interpretación. (...) Aldonza Lorenzo critica a imaxe que Cervantes deixou dela e séntese unha muller a punto de perder a súa propia identidade  e ademais anoxada por unha fama non buscada. (...) A obra transmite así un certo feminismo.” (Sara Agís, 1º Bach.)
“Un papel complicado e unha boa posta en escena, aínda que con pequenos imprevistos. O cambio que dá a protagonista, renegar da súa sona de Dulcinea para ser ela mesma, a verdade é que me impresionou.” 
(Nerea G. González, 1º de Bach.)