Amosando publicacións coa etiqueta conmemoracións. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta conmemoracións. Amosar todas as publicacións

Durante: 1 de maio. Día Internacional do Traballador.





O 1 de maio de cada ano conmemórase o Día Internacional do Traballador, pero Cal é a orixe desta celebración? O Primeiro de Maio prodúcese o mesmo ritual de todas as organizacións sindicais do país que saen á rúa para celebrar a festa do Traballo.
Este ano, debido á pandemia da  Covid-19, non van verse as tradicionais marchas multitudinarias nas capitais españolas e as  reivindicacións serán virtuais co lema “Traballo e servizos públicos. Outro modelo social e económico é posible”,
Durante o século  XIX, unha das épocas de maior progreso industrial e económico, producíronse tamén os maiores abusos no mundo laboral.Os traballadores daquela época sufrían xornadas laborables interminables con quendas ata de catorce horas ou máis. Por iso a xornada de oito horas converteuse nunha das principais demandas do movemento obreiro en todos os países.
Estas demandas foron as que produciron os incidentes de  Haymarket, en 1886, cando en Chicago  se producíron enfrontamentos entre a policía e os manifestantes que se concentraban pacificamente e un descoñecido lanzou unha bomba contra eles. O movemento estaba liderado por Albert  Pearsons xunto a máis de 80 mil traballadores e foi cualificado como indignante e  irrespetuoso polas autoridades do país. O conflito estendeuse por todas as cidades e máis de 400.000 obreiros pararon Estados Unidos con máis de 5.000 folgas compaxinadas. O 21 de xuño celebrouse un xuízo a 31 obreiros acusados de promover o conflito e foron condenados a cadea perpetua, a traballos forzados e a morrer 5 deles na forca. Estes convertéronse nos  Mártires de Chicago e no seu recordo se conmemora o 1 de maio como o día internacional do traballador.

 Manel Mansilla. Periodista



Ata sempre a Rafael Sánchez Ferlosio



Cando nas contadas páxinas autobiográficas que escribiu tivo que referirse a si mesmo, dixo que era un plumífero. É dicir, unha persoa que ten por oficio escribir. E diso tratou a vida completa de Rafael Sánchez Ferlosio, que morreu este luns en Madrid aos 91 anos. Cultivou todos os xéneros e, en cada un deles, traballou coa mesma meticulosidad, finura e honradez. Tímido, iconoclasta, non lle gustaba darse importancia, tiña un magnífico sentido do humor.


A imaxinación serviulle para construír o seu primeiro libro, Industrias e andanzas de Alfanhuí (1951), un prodixio de sinxeleza; logo afinou o oído para recoller a lingua que se falaba na España dos cincuenta e reconstruíuna enEl Xarama. Foi a novela coa que gañou o Premio Nadal en 1955, e coa que obtivo fama e recoñecemento. Non tardou en saír fuxindo daquilo, abominando do “horror ou repugnancia” que lle produciu “a grotesca papeleta de literato”. Así que, entre outubro de 1954 e marzo de 1955, conta na forxa dun plumífero, “agarrei a Teoría da linguaxe, de Karl Bühler, e mergulleime na gramática e na anfetamina”. Foi unha época intensa. “Cando me encerraba non quería ver a ninguén. Un verán —sería o do 59— en que quedei só en Madrid, cheguei mesmo a arrincar o cable do teléfono”.
El País.


Unha poetisa xenial


Célebrase o centenario do nacemento desta importante poeta española, o seu estilo inxenuo, infantil e puro namorounos a tod@s. Dende aquí quero deixar o meu recoñecemento a esta escritora, pola dozura e a bondade das súas obras. 
 Acercádevos aos seus libros merece a pena!!!



                 

Celebración do Día do Libro no IES de Vilalonga

Un ano máis, na biblioteca do IES de Vilalonga celebramos o Día do Libro (anticipadamente xa que o 23 cadrou en domingo) regalando unha flor a todos aqueles e aquelas que viñeron buscar un libro.


No vestíbulo do instituto colocamos un libro xigante con reseñas elaboradas polo alumnado de 2º de bacharelato de Historia da literatura universal impartida pola profesora Ana Blanco e unha construción efímera consistente nun faro feito con libros polo profesor Eduardo Baamonde.

 



Día do Libro 2017



Feliz Día do Libro 2017!

Aquí vos queda tamén unha recesión  de Made in Galiza do booktuber galego coñecido como O colecionista de mundos que está entre os 10  españois máis seguidos.


Darío Fo, miles de persoas choran a súa morte en Milán.


Fo  faleceu o pasado mércores no hospital de Milán, onde se encontraba ingresado desde facía  uns días por problemas respiratorios, e deixou escrito cómo quería o seu funeral: que soase a canción Stringimi forte i polsi dentro le mani tue que escribió para Franca Rame (a súa muller).   
Darío Fo

  (Sangiano, 24 de marzo de 1926-Milán, 13 de octubre de 2016)
 foi un actor e  escritor  de teatro  italiano ganador del  Premio Nobel de Literatura de 1997.


 Estudou pintura e arquitectura na  Academia de Belas Artes de Brera en Milán  onde  comezou a súa carreira teatral como actor e escritor de obras teatrais  satíricas. En 1954 casouse coa actriz  Franca Rame, con quen fundou en 1959 a compañía teatral «Dario Fo - Franca Rame» na que montaron numerosos espectáculos na liña da  Comedia da arte   (Commedia dell'Arte), froito dese matrimonio naceu o seu fillo   Jacopo, tamén actor, escritor y dramaturgo.

Situado no entorno da esquerda política italiana, Fo escribiu ácidas sátiras políticas arremetendo sen piedade contra o poder   político, o   capitalismo, a  mafia  e  o   Vaticano.

 Entre as súas obras máis coñecidas se citan  Morte accidental dun anarquista(1970) e  aquí non paga ninguén (1974).

En 1997 recibiu o Premio Nobel de Literatura. En 2002 publicou a súa  autobiografía: O país dos morcegos.

 
Ata sempre, a túa obra seguirá entreténdonos!