Amosando publicacións coa etiqueta economía. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta economía. Amosar todas as publicacións

Visita Inditex

Dentro da iniciativa de aulas de emprendemento, o pasado  xoves o alumnado de Ciclo Superior de Administración e Finanzas e  2º de Bacharelato tiveron a oportunidade de visitar as instalacións de Inditex en Arteixo. Durante a visita tivemos a posibilidade de coñecer os diferentes departamentos, proxectos, espazos e tendas piloto da empresa. Sin dúbida unha gran visita que esperamos volver a repetir nos vindeiros anos.

EDUARDO GALEANO: UNHA VOZ DE AMÉRICA NECESARIA APÁGASE


In memoriam    
"Yo escribo para quienes
no  pueden leerme.
            Los de abajo, los que esperan desde hace siglos en la cola de la historia, no saben leer o no tienen con qué..."   
  

A VENDA DE GALICIA


Unha vez máis, e aínda que non sexa de "Cantares Gallegos", este ano teremos que berrar con Rosalía.
Como a esperanza é o último que se perde, agardamos non ter que tomar "a xustiza pola man"
Xuíces valentes hainos, e demostrano cada día.
-Unha pregunta: ¿quedaránnos curtiñas para morar cando se vaían co botín acadado despois de desventrar e envelenar  a terra?


"A xustiza pola man" - Rosalia de Castro

Aqués que tén fama de honrados na vila,
Roubáronme tanta brancura que eu tiña;
Botáronme estrume nas galas dun día,
A roupa decote puñéronma en tiras.
Nin pedra deixaron, en donde eu vivira;
Sin lar, sin abrigo, morei nas curtiñas;
Ó raso cas lebres dormín nas campías;
Meus fillos..., ¡meus anxos!..., que tanto eu quería,
¡Morreron, morreron, ca fame que tiñan!
Quedei deshonrada, mucháronme a vida,
Fixéronme un leito de toxos e silvas;
I en tanto, os raposos de sangre maldita
Tranquilos nun leito de rosas dormían.
-Salvademe ¡ou, xueces!, berrei..., ¡tolería!
De min se mofaron, vendeume a xusticia.
- Bon Dios, axudaime, berrei, berrei inda...
Tan alto que estaba, bon Dios non me oíra.
Estonces cal loba doente ou ferida,
Dun salto con rabia pillei a fouciña,
Rondei paseniño...¡Ne-as herbas sentía!
I a lúa escondiase, y a fera dormía
Cos seus compañeiros en cama mullida.
Mireinos con calma, i as mans estendidas,
Dun golpe, ¡dun soio!, deixeinos sin vida.
I ó lado, contenta, senteime das vítimas,
Tranquila, esperando pola alba do día.
I estonces... estonces, cumpreuse a xustiza:
Eu, neles; i as leises, na man que os ferira.
(Do libro Follas Novas de Rosalía de Castro)