REXAS. MULLERES BAIXO O TERROR FRANQUISTA

 A Deputación de Pontevedra reivindica a memoria das vítimas do alzamento de 1936 a través da exposición creada por Montse Fajardo baixo o nome "Rexas. Mulleres baixo o terror franquista". Nesta escolma formada por 78 fotografías cóntase a historia de represión sufrida por 172 pontevedresas que foron perseguidas, asasinadas, encarceradas e, ademais, polo feito da súa condición de mulleres, soportaron tamén vexacións de corte sexista. A mostra está distribuída ao longo do edificio 1 e podemos visitala e aprender dela ata o 15 de decembro.

Grazas por un material tan ben feito e que nos achega un pouco máis á verdade, xustiza e reparación de todas as vítimas da barbarie inciada en xullo do 36.

A RAFAEL PILLADO

-A LOITA COMPROMETIDA ATA QUE O CORPO AGUANTE-

Rafael Pillado na Biblioteca do IES de Vilalonga en novembro de 2007

Recollemos da Memoria da Biblioteca 2007-2008, este apunte emocionante, que hoxe, día da clase traballadora desexamos facerlle chegar a Rafael Pillado:"Anunciabamos en novembro desde a Biblioteca, a idea de Salvar a memoria. Contar e cantar historias.Queriamos que estas foran fragmentos de vida, de compromiso. Relatos de quen sofre a historia, dignifica a memoria, énchenos de coraxe e ábrenos sendas. Os que outros nunca nos ían contar.Unha vez foi Rafael Pillado (20/11/2007), lóstrego que enfiou e desenfiou discursos, deixando nidia a maña..."...Ao longo desa xornada, Rafael foi recibindo aos alumnos de Bacharelato. E recóllese na memoria dese día o dicir que transmiten alumnos e profesores, logo de escoitar tan maxistrais clases. Historias sobre o mesmo tema, que Rafael soubo e non dubidou en tecer para cada grupo de diferente maneira...Sirvan estas palabras de Elisa Rey, coordinadora da Biblioteca nese momento, para introducir a historia que contamos máis abaixo. Oxalá a nosa humilde contribución sirva de axuda para mellorar as condicións dos traballadores.Que a nosa admiración e alento chegue ata Rafael que transita por istes días coa fortaleza da que fixo gala durante a súa vida.

30 anos da caída do Muro de Berlín

 

 

 

 O 9 de novembro de 1989 sucedeu o impensable en Alemaña. O muro de Berlín, que partiu en dous á actual capital xermana e que se converteu no símbolo da división do pobo alemán durante a guerra fría, caeu tras 29 anos de ser construído.

 Segundo un estudo elaborado recentemente pola Fundación Muro de Berlín e o Centro de Investigación de Historia Contemporánea de  Potsdam, só na cidade morreron entre 1961 e 1989 un total de 136 persoas, das cales máis da metade fixérono nos cinco primeiros anos de Muro.

 O 13 de agosto de 1961 foi construido o Muro de Berlín. Logo da ocupación militar de Alemaña polos exércitos aliados e a súa división en catro zonas autónomas de ocupación. Supoñía a fin da 2ª Guerra Mundial.

O Muro de Berlín caeu o 9 de novembro de 1989 por mor dun anuncio, en parte improvisado, dun funcionario do este alemán,  Guenter  Schabowski, que creu que dese xeito podería salvar ao réxime comunista da República Democrática Alemá ( RDA).
http://www.rtve.es/alacarta/videos/informe-semanal/informe-semanal-dia-cayo-muro-berlin/586264/ 

 Viva a liberdade !. O sol nunca iluminou un logro humano máis glorioso.

(Nelson Mandela)

MULLERES A TRAVÉS DO CINE

Todas elas interesantes e algunhas mesmo lindas e moi lindas

The Bostonians (As bostonianas); Reino Unido,1984;

James Ivory

As primeiras sufraxistas bostonianas son burguesas ilustradas que loitan por conseguir a emancipación das mulleres

 Julia(Xulia); EE UU, 1977; Fred Zinnmermann

Lilliann Hellman, futura escritora norteamericana, entabla amizade con Julia, estudante escocesa, pouco antes de que para Europa corran outros malos tempos, o ascenso do nazismo

Linda película!

 Libertarias(Libertarias); España,1996; Vicente Aranda

Un grupo de milicianas anarquistas libra a súa propia batalla contra a sublevación militar de 1936

Thelma & Louise (Thelma e Luísa); EE UU, 1991; Ridley Scott

Thelma e Louise deciden tomarse un fin de semana para romper coa rutina das súas viadas. Este seu intento de vivir en liberdade resulta case un drama

Fermosa e moi interesante!

Suffragette (Sufraxistas); Reino Unido, 2015; Sarah Gavron

O movemento sufraxista naceu en Inglaterra pouco antes da Gran Guerra (1914-1918). Eran mulleres que sairon da clase obreira, do proletariado, e que se radicalizan cando ven que as súas pacíficas protestas non servían para nada. Nesta súa loita son incansables e mesmo deciden exporse a perdelo todo. A protagonista loita denodadamente pola dignidade das mulleres

Unha moi linda película actual!

Morre Umberto Eco, o sabio humilde.

“ Que non le, aos 70 anos viviría só unha vida. Quen le viviría 5.000 anos. A lectura é unha inmortalidade cara atrás”

O 19 de febreiro deste 2016 deixounos Umberto Eco; imos facer nesta páxina unha breve reseña biográfica e deixar uns enlaces para que te informes  polo miudo doutros aspectos da súa interesante vida:

Escritor e profesor universitario italiano mundialmente coñecido pola súa novela O nome da rosa. Eco naceu en Turín o 5 de xaneiro de 1932. Despois de estudar na universidade desa cidade, traballou para a RAI (Radio Audizione Italiana) desde 1954 ata 1959, e foi profesor de estética en Turín entre 1956 e 1964. Máis tarde, deu clases na Universidade de Milán durante dous anos, antes de converterse en profesor de comunicación visual en Florencia en 1966. Durante eses anos publicou os seus importantes estudos Obra Aberta (1962) e A estrutura ausente (1968). Entre os anos 1969 e 1971 deu clases na Universidade Politécnica de Milán, e en 1971 pasou a ser profesor de semiótica en Bolonia. Ao mesmo tempo que os seus traballos teóricos sobre a análise dos signos e os significados influíu e creou escola en círculos académicos.

Eco fíxose popular a través de dúas novelas, O nome da rosa (1981) unha historia detectivesca que se desenvolve nun mosteiro no ano 1327, e O péndulo de Foucault (1988), unha fantasía acerca dunha conspiración secreta de sabios. Ambas as novelas baséanse nos amplos coñecementos que Eco foi adquirindo sobre filosofía  e literatura. O nome de la Rosa foi adaptada para o cinema (1986) polo director francés Jean-Jacques Annaud. En 1995 publicou A illa do día de antes. ( Fonte: El Poder de la Palabra )

En maio de 2000 foi galardoado co premio Principe de Asturias de Comunicación e Humanidades.

As reflexións que fixo sobre os seguintes temas son eternas e están plenamente vixentes; paga a pena deternos un pouco a pensar sobre o seu significado:

Sobre os posuidores da verdade:

Teme aos profetas e a aqueles que están listos para morrer pola verdade, xa que como regra xeral fan morrer a moitos outros con eles, frecuentemente antes ca eles, e ás veces en lugar deles.

Sobre a corrupción:

Hoxe, cando afloran os nomes de corruptos ou defraudadores e se sabe máis, á xente non lle importa nada e só van ao cárcere os ladróns de galiñas albanesas.

Sobre os pais:

Creo que aquilo no que nos convertemos depende do que os nosos pais nos ensinaron en pequenos momentos, cando non están a tentar ensinarnos. Estamos feitos de pequenos fragmentos de sabedoría. O péndulo de Foucault.

Sobre a internet:

As redes sociais danlle o dereito de falar a lexións de idiotas que antes falaban só no bar despois dun vaso de viño, sen danar á comunidade. Entón eran rapidamente silenciados, pero agora teñen o mesmo dereito a falar que un Premio Nobel. É a invasión dos imbéciles.

Sobre Deus:

Cando os homes deixan de crer en Deus, non quere dicir que cren en nada: cren en todo.

Sobre os libros.

Os libros non están feitos para que un crea neles, senón para ser sometidos a investigación. Cando consideramos un libro, non debemos preguntarnos que di, senón que significa.

Sobre o xornalismo:

Non son as noticias as que fan o xornal, senón o xornal o que fai as noticias, e saber xuntar catro noticias distintas significa propoñerlle ao lector unha quinta.

Sobre a poesía :

Todos os poetas escriben mala poesía. Os malos poetas publícana, os bos poetas quéimana.

Sobre o amor:

O amor é máis sabio que a sabedoría.

Sobre o medo:

Nada dá a un home medorento máis coraxe que o medo dos demais.

Sobre os viláns:

Os monstros existen porque son parte dun plan divino e nas horribles características deses monstros revélase o poder do creador.

Sobre os heroes:

O verdadeiro heroe é heroe por erro. Soña con ser un covarde honesto como todo o mundo.

( Fonte: Elventano )

Non deixes de ler a súa biografía máis polo miúdo na páxina seguinte: Biografías y vidas

e os artigos publicados en El País . Son de especial interés, tamén en El País, os seguintes:
Muere Umberto Eco, el sabio que llegó al público,  Umberto Eco, eterno y lúcido zarpazo,

Umberto Eco: lucidez,sudor, ideas y whisky.

Concepción Arenal, naceu tal día coma hoxe

Concepción Arenal (Ferrol, 1820 - Vigo, 1893) naceu o 31 de xaneiro de 1820,  foi a impulsora do movemento feminista de finais do século XIX en España.

Esta escritora e penalista galega representa o esforzo da muller por incorporarse á esfera pública no século XIX.

                                   «Abride as escolas e pecharanse os cárceres».

Concepción Arenal

PARÍS: inverno-primavera 2015

Exposicións en París

 1)  ART LUDIQUE  Le Musée

MANGA: Banda deseñada e animación xaponesa. Todo

tous les films du studio  Ghibli

tous les dessins animés de Dukan Studios Ghibli

 dessins animés

                 2)  Pinacothèque de Paris

Au temps de Klimt, la séccesion a Vienne

    le besair                        lago di Garda

3)  Visita guiada pola "Opera de Bastille"

Apaixona internarse nas tripas deste poderoso edificio e apoderarse durante dúas horas de todos os seus segredos. Grazas tamén polo guía, un funcionario simpático, encantado co seu traballo e de enorme sensibilidade.

"Esta ópera ultramoderna, obra del arquitecto Carlos Ott, fue inaugurada en 1989. Su arquitectura está marcada por la transparencia de las fachadas y por el empleo de materiales idénticos en el interior como en el exterior. Con una gran sala de 2 700 plazas dotada de una acústica homogénea, sus equipos únicos de escena, sus talleres integrados para los decorados, trajes y accesorios, sus salas de entrenamiento y de ensayos, la Ópera Bastille es un gran teatro contemporáneo."

4) Exteriores: Chantilly,

  Château de Chantilly e Mussée Condé

Nos arredores de París é fácil encontrarse con enormes espazos públicos de estilo versallesco que  podes visitar. Sempre te sorprenden, é un pracer. Este ofrece, ademais dos espazos naturais e arquitectónicos, unha coidada e selecta pinacoteca no museo do castelo.

Rb.

CINE: Clásicos para non esquecer. ENTROIDO 2015

BOUDU salvado das augas, 1932. Jean Renoir

Bonita fábula, excelente director e gran interpretación. Este vagabundo non quere vivir na súa sociedade, e logo tampouco se vai deixar integrar...

L'ATALANTE, 1934. Jean Vigo

Unha das grandes películas do cine clásico. Unha historia de amor e vida perfectamente contada: sinxela, emotiva e fermosa...

LAURA, 1944. Otto Preminger

Cine negro americano. Marabillosa Gene Tierney

OS INÚTILES, 1953. Federico Fellini

Por que non queren traballar estes cinco mozos?

"Unha reflexión sobre a existencia"

BANDA APARTE, 1964. Jean-Luc Godard

Estes rapaces franceses dos anos sesenta xogan a ser personaxes de cine negro americano entre o barrio de Clichy (do vello París) e o (máis periférico) de Joinville-le-Pont. Poucos recursos lle foron suficientes a Godard para facer esta linda película: boa fotografía e a interpretación de Anna Karina. Quen nos dera bailar este marabilloso solo de claqué cando retornabamos polas noites de verán ao camping de Joinville, pola orela do Marne...!

O DESERTO VERMELLO, 1964. Michelangelo Antonioni

Por un deserto da era industrial con Antonioni e Mónica Vitti. Anodinas vivencias, poderosas imaxes.

RAQUEL, RAQUEL, 1968. Paul Newman

Como esquecer esta película que tantos e tantas vimos na primeira xuventude? Falábanos directamente ao corazón: a súa rabia era a nosa, os seus medos e os seus soños tamén, a liberdade  era o ben máis preciado... Moi ben por Joanne Woodward e Paul Newman, que non só foron fermosos...!

Rb.

CINE. TODO PARA TI

                   2014                                                       2013                                         2012

                                  

     1 Enorme obra de arte tamén no cine

                  

2 A. Jaoui volve encantarnos coa vida nun conto de fadas 

                

                           3 Asomarse á vida desde distintas puntos da viaxe  (triloxía)                                                                                                                                                                                                                                                                    

   2012                                                         2014                                                                            2011

                  

4 Pode a amizade curar feridas...?

5  A historia nunca conta as desfeitas  individuais que causan as guerras 

6 Máxica viaxe de ida e volta pola vida real. Marabillosos Crebinsky

2014

                                           

  Ás veces a vida semella non dar un respiro

Cómpre loitar.

Algo así sucede nestas cinco últimas e fermosas películas

2010                      2009                           3013

      

2013

Rb.

Versos para defenderse do frío

IRSE

(MARIO BENEDETTI)

cada vez que te vayas de vos misma

no olvides que te espero

en tres o cuatro puntos cardinales

siempre habrá un sitio dondequiera   

con un montón de bienvenidas

todas te reconocen desde lejos

y aprontan una fiesta tan discreta

sin cantos sin fulgor sin tamboriles

que sólo vos sabrás que es para vos

cada vez que te vayas de vos misma

procurá que tu vida no se rompa

y tu otro vos no sufra el abandono

y por favor no olvides que te espero

con este corazón recién comprado

en la feria mejor de los domingos

cada vez que te vayas de vos misma

no destruyas la vía de regreso

volver es una forma de encontrarse

y así verás que allí también te espero

COMPROMISO

(CELSO EMILIO FERREIRO)

Estou entre vós

e de vós falo,

homes.

Non me importan

 as derradeiras modas

nin os modos snob

dos poetisos

que proclaman o estrume por divisa...

(Viaxe ao país dos ananos)

HE ANDADO MUCHOS CAMINOS

(ANTONIO MACHADO)

He andado muchos caminos,
he abierto muchas veredas,
he navegado en cien mares

y atracado en cien riberas.

En todas partes he visto
caravanas de tristeza,
soberbios y melancòlicos
borrachos de sombra negra,

y pedantones al paño
que miran, callan y piensan
que saben, porque no beben
el vino de las tabernas.

Mala gente que camina
y va apestando la tierra...

Y en todas partes he visto
gentes que danzan o juegan
cuando pueden, y laboran
sus cuatro palmos de tierra.

Nunca, si llegan a un sitio,
preguntan adònde llegan.
Cuando caminan, cabalgan
a lomos de mula vieja,

y no conocen la prisa
ni aun en los días de fiesta.
Donde hay vino, beben vino;
donde no hay vino, agua fresca

Son buenas gentes que viven,
laboran, pasan y sueñan,
y en un día como tantos
descansan bajo la tierra.

Rb.

GUSTAVO MARTÍN GARZO 28 JUN 2014

Pequeña crónica de una coronación

(Martín Garzo, nesta crónica, dío todo e faino tan ben!)

"Hay actos que bien podrían confundirse con funciones teatrales. Y al teatro acudimos, aun reconociendo su mentira, porque es allí donde reconocemos nuestros sueños, nuestras fantasías, nuestros deseos,"

En otro tiempo, tal poder dimanaba de la divinidad

la coronación del nuevo rey bien podría confundirse con una función teatral

“Los reyes, a los cuentos”

lo más hermoso sin duda eran las dos princesas

en ... hay tres millones de niños que viven en el umbral de la pobreza

¿Se dieron cuenta los que estaban allí?

Outros artigos de Martín Garzo 

(escritor)
Rb.

"Xornalismo a pesar de todo"

                                  eldiario.es

Otelo Saraiva de Carvalho: Instrucciones para hacer una revolución