Con esta nova adaptación cinematográfica da obra de MARJANE SATRAPI poderemos engaiolarnos de novo do particular universo que describe esta autora iraniana de banda deseñada. A autora de Persépole e Bordados achéganos con esta obra a vida dun personaxe, Nasser Alí, que perdeu o interese por vivir porque a súa muller lle estragou o seu querido instrumento musical. Esta historia sobre a saudade e as teimas do artista serviranos para ver o universo iraniano con outros ollos, liberándonos dos nosos prexuízos de sociedade occidental. Esta vez o relato cinematográfico recrea a historia sen os peculiares debuxos en branco e negro, que caracterizan a Satrapi.
"El caso del libro desaparecido"
Interesante vídeo, que recrea a historia da busca dun libro nunha biblioteca escolar, para a formación dos nosos usuarios.
Conto de Slavoj Zizek
Un cOnto de Slavoj
Zizek aos indignados norteamericanos que ocupaban Wall
Street:
“Un hombre de la antigua Alemania oriental
es deportado a Siberia. Antes de marchar, sabiendo que sus mensajes
serán leídos por la censura, les dice a sus amigos:"Establezcamos un
código. Si recibís una carta mía escrita en tinta azul, todo lo que os cuente
es verdad. Si está escrita en tinta roja, es falso". Al cabo de
un mes les llega una carta escrita en tinta azul: "Aquí todo es estupendo.
Las casas son amplias y espaciosas; en las calles hay todo tipo de tiendas y
espectáculos; en los cines podemos ver todas las películas de Hollywood;
podemos conseguir y comprar todo lo que queramos; lo único que no podemos conseguir es tinta roja"...
(Filósofo esloveno nacido en Ljubljana. Sociólogo,
psicoanalista y crítico de la cultura, es profesor de filosofía en la
Universidad de su ciudad natal. Conocido por su cercanía teórica al trabajo de Jacques
Lacan y su peculiar lectura de Hegel, utiliza en sus estudios ejemplos
extraídos de la cultura popular, desde la obra de los cineastas Alfred
Hitchcock y David Lynch, hasta la literatura de Kafka o Shakespeare. Trata sin
remordimientos temas espinosos como el fundamentalismo, la tolerancia, la
subjetividad y las políticas de lo correcto en la filosofía postmoderna. En los
últimos veinte años ha participado en más 350 simposios internacionales de
filosofía, psicoanálisis y de crítica cultural en diferentes países del mundo.
Ha publicado más de cincuenta libros y traducido a más de una docena de
idiomas. Entre sus obras destacan, El Sublime Objeto de la Ideología,
Todo lo que Ud. siempre quiso saber sobre Lacan y nunca se atrevió a
preguntar a Hitchcock, Goza tu Síntoma, El Goce como un Factor
Político, El Acoso de las Fantasías, Mirando al Sesgo, Estudios
Culturales, Reflexiones sobre el Multiculturalismo, El Frágil
Absoluto, Las Metástasis del Goce, El Espinoso Sujeto, Quien
dijo Totalitarismo y La Política de la Diferencia Sexual. En su
extensa obra, Slavoj Zizek intenta dar cuenta de los avatares de la
subjetividad a través de una composición filosófica, psicoanalítica y política.
En 1990 fue candidato presidencial para la Republica de Eslovenia.) © epdlp
Videopoema: "Unha vez tiven un cravo"
Hoxe que é o aniversario da poetisa galega, Estíbaliz Espinosa, achegámonos con ela a outra grande poetisa nosa, Rosalía de Castro,escoitando este coñecido poema seu da súa obra Follas novas.
EMILI TEIXIDOR, O MESTRE. IN MEMORIAM
Aos alumnos de Lingua Castelá
PRESENTACIÓN 2005-2006
(No curso 2005-2006 presenteime aos meus alumnos de Lingua Castelá coa reflexión sobre a última lectura de verán: Pan negro, de Emili Teixidor, que actuou sobre a miña memoria como a magdalena de Proust, devolvéndome parte das emocións que se foron espertando a propósito do contacto coa vida, da adquisición da linguaxe e do coñecemento alá pola miña nenez. Hoxe, humildemente, quixera homenaxear ao que foi para moitos de nós o MESTRE, Emili Teixidor , que nos deixou estes días, e tamén aos meus alumnos de tantos anos.)
"Mi pan ya no era tan negro, pero con PAN NEGRO pude volver a recordar las sensaciones de la infancia: el perfume de la hierba fresca recién cortada o el hervor de los espárragos; también la geometría de la manzana de nombre exótico, la camuesa; la sensualidad de la siesta, el misterio de los caminos rurales, la espesura de los bosques mágicos, los animales amigos y los sabores nunca olvidados. La higuera siempre nos inundaba de tristeza. Los relatos de los abuelos eran maravillosos, y tanto en ellos como en la vida real no faltaban los personajes míticos a medio camino entre el miedo y el regusto. Las conversaciones de mis mayores siempre tenían un sentido diferente al de las palabras que les servían de soporte y que conocíamos. Aún los días arrastraban el dolor de una guerra, no tan lejana, vertido en suspiro. En la tarde halagaban y reconfortaban el ánimo las sesiones de mate de las abuelas al calor del fogón. En el valle era hermoso el estremecimiento del tren, la transparencia de mi río, el lenguaje de las fuentes, los forasteros, las cartas de América y el sopor del perezoso verano. La tormenta, un terror. La nevada, un sueño.
En el PARAÍSO iba escribiendo dulcemente la memoria en mi retina de niña. Pero luego vendrían otros tiempos apresurados, otros espacios cerrados en los que hubo que recorrer la geografía por encima de los mapas con la punta de los dedos y los ojos muy abiertos, pues ya no era posible corretearla. El periódico era el libro grande que interpretaban los mayores porque no siempre decía lo que había que decir. Por los libros, que me regalaba mi padre, empecé a recorrer el mundo, a enamorarme de la melodía de los nombres: la Luisiana jugosa o Nueva Orleans. Era esta última la ciudad de los balcones de colores, de la música, de las casitas que cabían en mi imaginación y también, la ciudad de los pobres. Luego vendrían los Grisones, el paisaje amable de mil iglesias góticas, con sus ríos, sus montañas..., y en los sueños de enamorada, el recorrido del Transiberiano y una parada en el lago Baikal ...
El tiempo pasaba, y ya detrás del mostrador seguía soñando y me preguntaba si era guapa, lo eres bastante si eres lista, decía mi madre, y yo, y qué hay que hacer para llamarse DON, y ella respondía, estudiar, y yo pensaba, y para no caer en las redes de aquel tarugo al que dicen que yo le gusto, y para no casarse de blanco si llueve, y para no pelearme con la báscula cada vez que me piden un real de cominos, ¿qué hay que hacer?, y en el silencio seguía oyendo su voz, ESTUDIAR.
Y tú, qué haces, no te asaltan las dudas, no te haces preguntas, no sientes la necesidad de saber, nunca merodea por tu solar la SOLEDAD. La LECTURA puede ser tu barco velero y ESCRIBIR, un vuelo. Las palabras os dan la bienvenida y os desean un feliz viaje."
E. Rey Búa
LIBROS PARA VIVIR E PARA LER....
Na nosa Biblioteca,
a vosa disposición;
para pasar un verán diferente,
para viaxar,
para disfrutar,
para aprender,
para VIVIR...
VEN!!!
Presentación ENÓRMIC BANDA 2012

O pasado xoves presentouse no instituto Bouza Brey de Vilagarcía a edición número trece do ENÓRMIC BANDA. A revista de banda deseñada que editan conxuntamente os equipos de dinamización lingüística dos centros de secundaria do Salnés.
Antón Romero, que publicou nos dous primeiros números desta revista cando estudaba neste centro, é o autor da súa portada e da súa contraportada.
No limiar contamos coa colaboración do poeta e músico Ramón Neto, nado na Illa de Arousa e residente en Bruxelas.
Este ano foron quince os centros que achegaron o traballo dos seus alumnos a esta revista. Os catro centros de Vilagarcía, os dous de Vilanova, o da Illa, os de Cambados, o de Vilalonga, o Monte da Vila do Grove, os de Barro e Meaño, o colexio Mosteiro de Meis e a escola de idiomas de Vilagarcía participaron nesta edición da que se editaron 1 350 exemplares.
Este ano foron quince os centros que achegaron o traballo dos seus alumnos a esta revista. Os catro centros de Vilagarcía, os dous de Vilanova, o da Illa, os de Cambados, o de Vilalonga, o Monte da Vila do Grove, os de Barro e Meaño, o colexio Mosteiro de Meis e a escola de idiomas de Vilagarcía participaron nesta edición da que se editaron 1 350 exemplares.
Parabéns para a nosa alumna Alba Gándara de 3ª A, que co seu cómic de recreación d' Un ollo de vidro. Memorias dun esquelete resultou a premiada.
Carlos Negro
O pasado día 31 de maio contamos coa visita de Carlos Negro. O alumnado de 3º ESO asistiu á interpretación do poemario Makinaria, en directo, da man do seu autor. A través do rap seguimos o ritmo vertixinoso destes poemas que circulan por estradas, onde os adolescentes tributan unha especial devoción á deusa velocidade que transmiten os seus coches.
Carlos Negro pechou o obradoiro poético relatándonos o conto do rato Freederick para que non esquezamos a importancia da poesía nas nosas vidas.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)


